Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z [...] nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części określającej A.D. (dalej: skarżąca, strona) w podatku od towarów i usług za:
- - lipiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 26.115 zł,
- - sierpień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 2.685 zł,
- - wrzesień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 60.565 zł,
- - październik 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 94.406 zł,
- - listopad 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 31.715 zł i określił stronie w podatku od towarów i usług za:
- - lipiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 39.050 zł,
- - sierpień 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 15.590 zł,
- - wrzesień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 47.660 zł,
- - październik 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 36.463 zł,
- - listopad 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł.
Ponadto ww. decyzją DIAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w części:
- a) określającej stronie w podatku od towarów i usług za:
- - maj 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 0 zł,
- - czerwiec 2018 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości 38.969 zł,
- - grudzień 2018 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości 40.940 zł;
- b) kwotę należności podatkowych do zapłaty, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług za:
- - maj 2018 r. w wysokości 23.826 zł,
- - czerwiec 2018 r. wysokości 49.103 zł,
- - lipiec 2018 r. w wysokości 19.893 zł,
- - sierpień 2018 r. w wysokości 12.974 zł,
- - wrzesień 2018 r. w wysokości 24.702 zł,
- - październik 2018 r. w wysokości 16.151 zł,
- - listopad 2018 r. w wysokości 17.100 zł,
- - grudzień 2018 r. w wysokości 39.459 zł.
Ww. decyzję doręczono skarżącej [...] grudnia 2023 r. (potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). W pouczeniu zawartym w decyzji organu odwoławczego wskazano, że skarżącej przysługuje prawo wniesienia skargi za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.
W dniu [...] grudnia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona wniosła skargę na ww. decyzję do Urzędu Skarbowego w [...]. Skarga wpłynęła do tego Urzędu [...] stycznia 2024 r. Urząd Skarbowy w [...] niniejszą skargę złożył osobiście do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] [...] stycznia 2024 r. (pismo z [...] stycznia 2024 r. w aktach administracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję DIAS z [...] listopada 2023 r. doręczono skarżącej [...] grudnia 2023 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] stycznia 2024 r. Skarżąca wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., wniosła skargę [...] grudnia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej) do Urzędu Skarbowego w [...], a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...].
Celem nadania skardze prawidłowego biegu Urząd Skarbowy w [...] zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił dopiero [...] stycznia 2024 r., poprzez bezpośrednie złożenie przedmiotowej skargi do DIAS. Zdaniem Sądu datę tę należy uznać za datę nadania skargi, co powoduje, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Nie jest bowiem tak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Aby skutecznie wnieść skargę do sądu, skarżąca musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Przyjęcie daty [...] grudnia 2023 r. (data nadania skargi przez stronę w placówce pocztowej) za datę wniesienia skargi mogłoby nastąpić jedynie wtedy, gdyby skarga została w tej dacie wniesiona do organu, którego akt skarży (art. 54 § 1 P.p.s.a.) lub też wprost sądu administracyjnego (art. 53 § 4 P.p.s.a.).
Żadna jednak z tych sytuacji w sprawie nie miała miejsca, bowiem skarżąca skierowała skargę do Urzędu Skarbowego w [...]. W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie miała więc data wpływu skargi do organu odwoławczego, a nie okoliczność, że skarżąca w otwartym terminie wniosła ją bezpośrednio do Urzędu Skarbowego w [...].
Końcowo Sąd zaznacza, że nie umknęło mu, że o ile Urząd Skarbowy w [...] wystosował pismo o przekazaniu skargi [...] stycznia 2024 r., tj. w dniu, kiedy upływał termin do wniesienia skargi wynikający z art. 53 § 1 P.p.s.a., to jednak faktycznie przekazał ją dopiero [...] stycznia 2024 r., poprzez jej bezpośrednie złożenie w siedzibie DIAS. Niemniej zauważył również, że pomimo, że skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to nie zastosowała się do wymogów pouczenia, bowiem skargę wniosła zamiast do organu odwoławczego, tj. DIAS - do Urzędu Skarbowego w [...].
Obie te okoliczności wpłynęły na złożenie skargi po terminie.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę odrzucił.