Uzasadnienie
Skarżący – A.D. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skarga podpisana została przez skarżącego, i jednocześnie przez jego pełnomocnika - biegłego rewidenta R.C..
W jej uzasadnieniu w sposób ogólny wykazano niezadowolenie skarżącego z działań Naczelnika Urzędu Skarbowego, jak i Dyrektora Izby Skarbowej, ich pracowników w zakresie rozliczeń podatkowych jako niezgodnych z Ordynacją podatkową. Nie wskazano jednak numeru i daty zaskarżonego aktu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 sierpnia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania czy jest on adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub inną z osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia czynności procesowych pełnomocnika na podstawie art. 44 § 2 ww. ustawy.
W odpowiedzi R.C. poinformował, że jest biegłym rewidentem. W załączeniu przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez A.D., a także potwierdzenie wpisu R.C. do rejestru biegłych rewidentów pod nr [...], a jego firmy - na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych pod nr [...].
Pismem z dnia 2 września 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 września 2013 roku (k. 44 akt sądowych).
W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwaną dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 tej ustawy wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na mocy art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 35 § 1 cyt. wyżej ustawy, w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący i uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W postępowaniu podatkowym pełnomocnikiem, zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. nr 9 poz. 86, ze zm.) może być również doradca podatkowy.
W rozpatrywanej sprawie skarżący ustanowił do działania w swoim imieniu biegłego rewidenta R.C.. W świetle powyższych przepisów, biegły rewident nie jest podmiotem uprawnionym do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ żaden przepis ustawy nie daje mu uprawnień do działania jako pełnomocnik przed sądem administracyjnym.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, skierowane zatem zostało do skarżącego. Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 12 września 2013 r., go nie uzupełnił.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.