Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 5 stycznia 2017r. sygn. akt I SA/Go 416/16 odrzucił skargę A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2016r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki, z uwagi na nieuiszczenie od niej wpisu.
Skarżący A.G. wniósł zażalenie na ww. postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wraz z zażaleniem strona przedłożyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł (karta 33 akt sądowych). Opłatę uiszczono 19 stycznia 2017 r. Postanowieniem z 13 marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu.
Z powyższej normy prawnej wynika, że w przypadku gdy środki prawne wymienione w art. 220 § 3 p.p.s.a. (w tym skarga) zostały odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu w należnej wysokości, to zażalenie na postanowienie o ich odrzuceniu wolne jest od wpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 250/10).
W sprawie nie ulega wątpliwości, że powodem odrzucenie skargi – jak wynika z prawomocnego postanowienia tut. Sądu z 5 stycznia 2017 r. - był brak uiszczenia należnej opłaty. Tym samym, zażalenie wniesione na to postanowienie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu. W związku z czym, uiszczony przez skarżącego od tego środka zaskarżenia wpis sądowy w kwocie 100 zł w dniu 19 stycznia 2017 r., uznać należało za opłatę nienależną w rozumieniu art. 225 p.p.s.a., podlegającą zwrotowi stronie na jej koszt. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z tego też powodu, Sąd na podstawie art. 225 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.