Uzasadnienie
Skarżąca – H.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą samotną. Jest przewlekle chora, była wielokrotnie hospitalizowana. Posiada II grupę inwalidzką. Obecnie jest na zwolnieniu lekarskim. Skarżąca otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1192 zł netto. Jej miesięczne wydatki to kwota około 775 zł: prąd 72 zł, czynsz, woda, gaz 316 zł, pakiet telewizja, telefon, internet 130zł, abonament RTV 19,30 zł, bilety na komunikację 120 zł, leki 117 zł. Pozostała kwota ok. 400 zł w całości przeznaczana jest na zakup żywności, środków higieny osobistej, ubrań czy inne nieprzewidziane, acz niezbędne wydatki jak na przykład: wizyta u lekarza, legalizacja wodomierza itp. Podała, że nie posiada nieruchomości, rzeczy ruchomych, oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Wnioskodawczyni dołączyła do akt sprawy m. in.: przekaz pocztowy wypłaty wynagrodzenia za maj 2014r., zaświadczenie o wysokości uzyskiwanego wynagrodzenia z ostatnich trzech miesięcy, dowody opłat mieszkaniowych, kartę informacyjną leczenia szpitalnego, zawiadomienie o skierowaniu na rehabilitację leczniczą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję:
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zaznaczyć należy, iż H.K. dowiodła, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, że jest osobą samotną i schorowaną. Obecnie przebywa na zwolnieniu lekarskim. Nie posiada żadnego majątku, w tym zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Jedyne źródło utrzymania skarżącej stanowi wynagrodzenie z tytułu pracy.
Mając jednak na uwadze wysokość tego wynagrodzenia i wysokość miesięcznych wydatków, zły stan zdrowia skarżącej przyjąć należy, że wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym także honorarium adwokackiego.
Z tych też względów, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.