Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 stycznia 2006 r. BEP Sp. z o.o. została wezwana pismem z dnia 26 stycznia 2006 r. do usunięcia braków formalnych skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego przez:
określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego;
złożenie oryginału ewentualnie notarialnie uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do jednoosobowego podpisania skargi - odpis pełny Krajowego Rejestru Sądowego obejmujący stan prawny na dzień podpisania skargi.
W wezwaniu został wyznaczony termin 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Pismo Sądu zostało doręczone stronie w dniu 3 lutego 2006 r. (k.21).
Wraz z pismem z dnia 4 lutego 2006 r. został przesłany- według oświadczenia przedstawiciela Spółki - odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Ponadto w treści wymienionego pisma zawarte zostało stwierdzenie, iż "Określenie naruszenia prawa przez Izbę Skarbową i przez Urząd Skarbowy zamieściliśmy w naszym piśmie, będącym pozwem ".
Sąd badając czy zostały usunięte braki formalne skargi stwierdził, iż to nie nastąpiło.
Określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego jest jednym z niezbędnych elementów skargi, co wynika z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Strona skarżąca mimo wezwania w tym zakresie, nie uzupełniła braków, które są na tyle istotne, iż uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu.
W sytuacji, gdy skarżąca Spółka nie uzupełniła wyżej wskazanych braków skargi w wyznaczonym terminie i była jednocześnie pouczona o skutkach ich nieuzupełnienia zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy.
Dodatkowo wskazać należy, iż również w zakresie dotyczącym przedłożenia dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego nie nastąpiło usunięcie braków formalnych skargi zgodnie z wezwaniem Sądu, bowiem skarżąca przekazała jedynie kserokopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...].12.2005 r., sygn. [...] w przedmiocie wpisu do KRS - Rejestru Przedsiębiorców pod numerem [...].
W myśl art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma strony oraz załączniki składane są w oryginale lub w odpisie. Jak określa § 2 art. 47 ustawy odpisami w rozumieniu art. 47 § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie z powyższymi unormowaniami sformułowane zostało wezwanie Sądu z dnia 26 stycznia 2006 r.
Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, iż przedłożony dokument po pierwsze nie jest dokumentem, o którego przedłożenie zwrócił się Sąd w wezwaniu, a jako inny od żądanego nie jest też dokumentem uwierzytelnionym, który byłby odpisem w rozumieniu art. 47 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co do zasady organem uprawnionym do poświadczenia dokumentów jest notariusz, co wynika z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.), który określa, iż notariusz poświadcza: zgodność odpisu, wyciągu lub kopii z okazanym dokumentem.
W tej sytuacji Sąd przyjął, iż braki formalne skargi, mimo wezwania, nie zostały uzupełnione i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
sędzia WSA
Krystyna Skowrońska-Pastuszko