Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2020 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata P.R..
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 43/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę J.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 maja 2020 r.
W dniu 5 czerwca 2020 r. wyznaczony pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Równocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, według norm przepisanych, albowiem koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2020 r. sędzia sprawozdawca uznał, że powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem należytej staranności.
W tym stanie rzeczy wniosek pełnomocnika należało uwzględnić.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (tzn. w sprawie niniejszej 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, nie mniej niż 120 zł.
Mając na uwadze fakt, iż skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. 120 zł. Ponadto stawkę opłaty, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.