Uzasadnienie
Skarżący G.T. wniósł skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności sprzeciwu na czynności kontrolne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w dniu 11 września 2014 r. po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, postanowieniem wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej P.p.s.a.) odrzucił skargę strony skarżącej oraz zwrócił uiszczony wpis.
Pismem z [...] września 2014 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z 11 września 2014r. oraz doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszym rzędzie należy wskazać, że strona skarżąca błędnie zapadłe w sprawie w dniu 11 września 2014r. orzeczenie, o którego uzasadnienie wnosi, utożsamia z wyrokiem. Nie budzi bowiem wątpliwości, że w dniu 11 września 2014r. Sąd wydał postanowienie odrzucające skargę (pkt 1) oraz zwracające skarżącemu uiszczony wpis (pkt 2).
Zgodnie zatem z art. 163 § 1 P.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie Sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.
Z kolei wedle art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Nie ulega wątpliwości, że zapadłe w sprawie postanowienie odrzucające skargę z uwagi na przesłankę zawartą w art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należy do kręgu postanowień kończący postępowanie w sprawie, tym samym przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. To z kolei, że podlega ono zaskarżenia powoduje, iż jest ono z urzędu uzasadniane i doręczane stronom, co zresztą już w sprawie miało miejsce. W związku z tym, wniosek pełnomocnika strony skarżącej o sporządzenie uzasadnienia należy uznać za zbędny.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie ww. przepisów postanowił jak w sentencji.