Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej Spółki, doradca podatkowy, wniósł pismem z [...] sierpnia 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Go 454/11.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że w celu szczegółowego poznania przez skarżącą motywów rozstrzygnięcia sporządził wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. W treści pisma jako adresat wskazany został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że w związku ze złożeniem wniosku, wniósł opłatę kancelaryjną na konto Sądu. Jednakże przez oczywistą omyłkę pracownika sekretariatu na kopercie wpisano adres Dyrektora Izby Skarbowej i na jego adres wniosek został ostatecznie przesłany. Po otrzymaniu pisma Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] lipca 2011 r. wydał postanowienie o jego zwrocie do nadawcy, z którego pełnomocnik dowiedział się o błędnym nadaniu pisma i w konsekwencji uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2011 r. Z tym też dniem ustała przyczyna uchybienia terminu, jaką był brak świadomości pełnomocnika, co do błędnego wpisania adresu na kopercie wniosku i jego błedne nadanie.
Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że omyłkowe przesłanie wniosku nastąpiło bez jego winy. Spowodowane ono zostało wyłącznie oczywista omyłką pracownika. Wszelkie dane na samym wniosku, jak i na poleceniu przelewu zostały ujęte prawidłowo. Omyłki pracownika kancelarii nie należy w tym przypadku traktować jako działania zawinionego przez stronę, czy pełnomocnika, ale raczej jako jednostkowy przypadek, który nawet przy zachowaniu należytej staranności, trudno byłoby przewidzieć. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do s,ądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Dodatkowo, stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkami skuteczności przywrócenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są:
- - brak winy w uchybieniu;
- - spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego;
- - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu;
- - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
Wskazać należy, że orzecznictwo sądowe przyjęło pogląd, iż pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje, w szczególności zaniedbanie przez personel administracyjny kancelarii adwokackiej czynności koniecznych do zachowania terminu procesowego zleconej przez adwokata będącego pełnomocnikiem strony nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (tak Sad Apelacyjny w Lublinie w postanowieniu z 25 lutego 1999 r., I ACa 17/99, Apel. Lub. 1999, nr 2, poz.
- 5) Taką linię orzecznictwa prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 maja 2005 r. (FZ 7/04, niepubl.)
Podkreślić jednak należy, że rozpoznając sprawę o przywrócenie terminu należy dokonać jej oceny w aspekcie konkretnych okoliczności danej sprawy. Dopiero bowiem gruntowna analiza okoliczności występujących w konkretnym przypadku umożliwia dokonanie oceny, czy stronie, jej pełnomocnikowi można przypisać winę w uchybieniu terminu.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, mamy w ocenie Sądu, odczynienie ze szczególnym przypadkiem, w którym pełnomocnik nie można przypisać winy w uchybieniu terminu. Jest to przypadek oczywistej omyłki pracownika kancelarii. Z całokształtu okoliczności sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że pełnomocnik dochował staranności w celu zachowania terminu. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został prawidłowo zaadresowany na adres sądu. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że pełnomocnik uiścił w terminie opłatę kancelaryjną od wniosku na konto sądu.
W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.