Uzasadnienie
I.W., J.W., M.W-W. (powoływane dalej jako: "strona skarżąca"), reprezentowane przez adwokata, wniosły skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2020 r. nr [...], którą uchylono w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] i orzeczono o odpowiedzialności strony skarżącej, jako spadkobierców, za zaległości podatkowe zmarłego A.W. w podatku od towarów i usług, ogółem w kwocie 34.063,85 zł.W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymane wykonania zaskarżonej decyzji.
W motywach uzasadnienia wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, żewykonanie zaskarżonej decyzji może wiązać się z koniecznością wyegzekwowania orzeczonej decyzją kwoty zobowiązania. Brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować liczne szkody na majątku strony skarżącej, w szczególności, iż z uwagi na panującą epidemię COVOD-19, jej sytuacja finansowa może się diametralnie pogorszyć. W sprawie zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wskazał też, że nie orzekał w przedmiocie zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że w toku postępowania organ pierwszej instancji na postawie zaskarżonej decyzji prowadzi przeciwko stronie skarżącej postępowania egzekucyjne. W związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślił, że organ dokonał zajęcia rachunków bankowych strony skarżącej, przez co nie może ona dysponować zgromadzonymi na nich środkami. Stwierdził zatem, że brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji, spowoduje wyrządzenie stronie skarżącej znacznej szkody w postaci problemów z uregulowaniem kosztów codziennego w tym stałych zobowiązań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 P.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (art. 61 § 6 pkt 1 P.p.s.a.) albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a.).
Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a.
Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych.
Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków.
Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym.
Nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak bowiem szczegółowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Obowiązkiem strony jest więc poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienieWSA w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2015 r. sygn. akt III SA/Łd 253/15 oraz powołane tam orzecznictwo i literatura; wszystkie cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, Sąd nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie.
W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego (por. postanowienie NSA z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I FZ 332/14).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak wstrzymania wykonania decyzji może bowiem spowodować liczne szkody na majątku strony skarżącej, w szczególności, iż z uwagi na panującą epidemię COVOD-19, jej sytuacja finansowa może się diametralnie pogorszyć. Wskazał również, żena postawie zaskarżonej decyzji prowadzone jest przeciwko stronie skarżącej postępowanie egzekucyjne. Organ dokonał zajęcia rachunków bankowych strony skarżącej, przez co nie może ona dysponować środkami na tych rachunkach. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, spowoduje zatem wyrządzenie stronie skarżącej znacznej szkody w postaci problemów z uregulowaniem kosztów codziennego w tym stałych zobowiązań.
Strona skarżąca nie przedłożyła jednak żadnych dokumentów potwierdzających podnoszone przez nią okoliczności. Nie wynikają one także z akt administracyjnych sprawy przekazanych przez organ wraz ze skargą na decyzję z dnia [...] października 2020 r. Brak w nich bowiem dokumentów świadczących o prowadzonej wobec strony skarżącej egzekucji, jak i dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację finansową i majątkową.
Na podstawie samych twierdzeń strony, niepopartych żadnym dodatkowym materiałem źródłowym, nie jest możliwa ocena faktycznego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację finansową strony skarżącej.
O tym że w sprawie zaistniały okoliczności pozwalające na zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie może świadczyć sam fakt, że na obszarze Polski wprowadzono stan epidemii, w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Niewątpliwie zaistniała obecnie sytuacja związania z panującą epidemią wpływa negatywie na sytuację ekonomiczną wielu rodzin niemniej jednak, bez stosownej dokumentacji trudno ocenić jej wpływ na sytuację strony skarżącej.
Podkreślić również trzeba, że określenie w zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego nawet w wysokiej kwocie, nie uzasadnia samo z siebie wstrzymania jej wykonania bowiem każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała aby w sprawie zachodziła realna możliwość zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.