Uzasadnienie
S.H. złożyła skargę na postanowienie wymienione w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 15 grudnia 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Uzasadniając swój wniosek wskazała m.in., że choroba uniemożliwia jej osobiste uczestniczenie w postępowaniu, nie ma też środków finansowych na opłacenie pełnomocnika. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł ani innego majątku. Jej jedynym dochodem jest zasiłek stały w wysokości 520 zł netto. Poza wydatkami związanymi z utrzymaniem ponosi również koszty leczenia. Skarżąca nadesłała również zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej, z którego wynika, że pobiera ona zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w stopniu znacznym oraz zasiłek pielęgnacyjny.
W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej, jej wniosek należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego. Z kolei, stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie sfinansować opłat sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, a jej dochody wystarczają jedynie na minimum socjalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.