Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło A.K. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że służy stronie na nie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, składane w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r., skierowanym do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, A.K. wskazał, że wnosi m.in. zażalenie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...].
Przekazując ww. pismo do tutejszego Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę toku instancji.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. zatytułowane "Zażalenie" jest zażaleniem na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] wniesionym na podstawie art. 236 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. postanowieniu, czy skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na ww. postanowienie, pod rygorem uznania, że pismo z dnia [...] stycznia 2017r. jest zażaleniem na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. o wskazanym powyżej numerze.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r., skarżący wskazał, że pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. zatytułowane "Zażalenie" jest faktycznie skargą na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2017 r. Błędne określenie pisma było wynikiem błędnego pouczenia.
Wojewódzki Sądu Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpoznawanej sprawie A.K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r.
Powyższe postanowienie zostało wydane przez Kolegium na skutek wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2016 r. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza z dnia [...] lutego 2011 r. SKO procedowało w tym postępowaniu jako organ pierwszej instancji. Tym samym w przedmiotowym postanowieniu zasadnie pouczono skarżącego, że służyło na nie stronie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o odmowie.
Stwierdzić zatem należy, że A.K. zaskarżając do tutejszego Sądu postanowienie Kolegium z dnia [...] stycznia 2017 r. nie wyczerpał przysługujących mu w tym postępowaniu środków zaskarżenia. Tym samym skargę uznać należało za niedopuszczalną.
Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę odrzucił.