Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło A.K. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za okres od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2012r. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że służy stronie na nie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożone w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r., skierowanym do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, A.K. wskazał m.in., że wnosi zażalenie ma postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...].
Przekazując ww. pismo do Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę toku instancji
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 stycznia 2017r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy jego pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. zatytułowane "Zażalenie" jest zażaleniem na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. o nr [...], wniesionym na podstawie art. 236 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z pouczeniem zawartym w ww. postanowieniu, czy skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na ww. postanowienie, pod rygorem uznania, że pismo z dnia [...] stycznia 2017r. jest zażaleniem na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. o wskazanym wyżej numerze.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...] lutego 2017 r. A.K. oświadczył, że jego pismo z [...] stycznia 2017 r. jest faktycznie skargą na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2017 r., a błędne określenie pisma było wynikiem błędnego pouczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może być wszczęte dopóki postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznego orzeczenia przez organ drugiej instancji. Strona powinna bowiem dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest wydane w pierwszej instancji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2012 r. Zatem, środkiem zaskarżenia służącym na to postanowienie było zażalenie. Ponadto, co wynika z treści tego postanowienia, o takim środku odwoławczym skarżący został prawidłowo pouczony w treści zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji, w którym wskazano również, że zażalenie składa się w terminie 7 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zatem dopiero po wyczerpaniu tego trybu, czyli wniesienia zażalenia, na skutek którego byłoby wydane i doręczone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżący mógłby wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W tym wypadku przedmiotem skargi byłoby postanowienie organu drugiej instancji.
Tymczasem skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a na postanowienie wydane w pierwszej instancji, jak już wyżej wspomniano, nie służy skarga do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego niniejszą skargę uznać należało za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.