Uzasadnienie
W skardze złożonej osobiście do tutejszego Sądu w dniu 24 września 2013 r. skarżący – Z.C. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I SA/Go 653/08. Wskazany wyrok oddalił jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Od wyroku WSA złożona została skarga kasacyjna. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FSK 2163/08 skargę kasacyjną oddalił.
Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 272 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniósł, że Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 stwierdził, że opodatkowanie nieujawnionych źródeł przychodu w latach 1998-2006 niezgodne jest z Konstytucją, bowiem art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., uznany został za niezgodny z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast art. 30 ust. 1 pkt 7 przywołanej ustawy podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2001 r., uznany został za niezgodny z art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 46 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zaznaczył przy tym, że wskazane wyżej przepisy podatkowe stanowiły podstawę wydanych w stosunku do jego osoby decyzji wymiarowych w obu instancjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zw. dalej "P.p.s.a.", dopuszcza możliwość wznowienia postępowania, wyłącznie na żądanie uprawnionej strony, zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego.
Cytowana wyżej ustawa przewiduje trzy grupy przesłanek wznowieniowych:
- 1. nieważność postępowania (art. 271 P.p.s.a.);
- 2. niekonstytucyjność podstaw orzeczenia (art. 272 P.p.s.a.);
- 3. przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a.).
Art. 275 P.p.s.a. ustala właściwość sądu do wznowienia postępowania, łącząc ją z podstawami wznowienia. I tak, do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia zaś postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Z kolei, zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny, który stwierdzi swą niewłaściwość, jest obowiązany przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie skarżący, wnosząc o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I SA/Go 653/08, powołał się na niekonstytucyjność podstaw orzeczenia określoną w 272 P.p.s.a. Zatem sądem właściwym jest sąd, który jako ostatni orzekał w sprawie. W niniejszej sprawie - Naczelny Sąd Administracyjny. Jak wynika bowiem z akt sprawy, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I SA/Go 653/08 oddalającego skargę Z.C. wniósł skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FSK 2163/08 została oddalona.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.