Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2024 r. Z.S. (dalej jako: Skarżący, Wnioskodawca) wniósł skargę na informację (pismo) Zarządu Województwa [...] (dalej również jako: ZW[...]) z dnia [...] nr [...] odmawiające przyznania pomocy finansowej
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżący Z.S. w dniu [...] lutego 2022 r. złożył do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o dofinansowanie na operację w zakresie działania 4.2. "Realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność" tytuł operacji "Ochrona przed kłusownikami podstawą działalności rybackiej" w ramach Priorytetu 4. "Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej" objętego Programem Operacyjnym "Rybactwo i Morze" z wyłączeniem projektów grantowych, występując o dofinansowanie na poziomie 85%.
Pismem z [...] czerwca 2022 r. Zarząd Województwa [...] poinformował Wnioskodawcę, że w związku z pozytywnym rozpatrzeniem wniosku o dofinansowanie wyznacza on termin 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia na zawarcie umowy o dofinansowanie. Wskazał, że Wnioskodawcy przysługuje pomoc finansowa na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowalnych przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, ponieważ operacja nie spełnia warunków określonych w przedmiotowym rozporządzeniu.
Pismem z [...] czerwca 2022 r. Z.S. wniósł odwołanie do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi informując, że w ww. piśmie wyznaczono termin na zawarcie umowy, lecz nie podano czy i do kogo może złożyć odwołanie. W odpowiedzi z [...] lipca 2022 r. Ministerstwo przedstawiło własne stanowisko podkreślając, że nie stanowi ono wytycznych Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym i nie ma wiążącego charakteru.
W związku ze stanowiskiem Ministerstwa, Samorząd Województwa [...] podtrzymał swoje stanowisko jednocześnie informując Skarżącego, że zgodnie z art. 95 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006. (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 – zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 508/2014", przysługuje mu pomoc finansowa na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowalnych, przedstawionych we wniosku o dofinansowanie, ponieważ operacja nie spełnia warunków określonych w rozporządzeniu. Jednocześnie zwrócono się z prośbą o informację, czy przy takim dofinansowaniu wyraża zgodę na podpisanie umowy o dofinansowanie i dalszą realizację projektu.
Pismem z [...] Skarżący złożył protest do Marszałka Województwa [...] twierdząc, że wydano decyzję, która jest dla niego krzywdząca.
Pismem z [...] nr [...] Zarząd Województwa [...] poinformował Skarżącego o odmowie przyznania mu pomocy finansowej z uwagi niespełnienie zapisów § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 6 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach działań wsparcie przygotowawcze i realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność, w tym koszty bieżące i aktywizacja, objętych Priorytetem 4. Zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej, zawartym w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. z 2016 r., poz. 1435 ze zm.) – zwanego dalej "Rozporządzeniem w sprawie pomocy finansowej".
Na skutek wniesionej przez Skarżącego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Go 9/23 uchylił informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...].
Sąd wskazał, że z pisma z dnia [...] wynikało, że w istocie wniosek o dofinansowanie dla Skarżącego nie został rozpatrzony pozytywnie, pomimo odmiennej informacji w nim podanej. Zdaniem Sądu proponowana pomoc finansowana na poziomie do 50% zwrotu kosztów kwalifikowalnych, nie pokrywała się z tym, o co Z.S. wnioskował. Skarżący nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem bezskutecznie poszukiwał możliwości jego zaskarżenia. W ocenie Sądu skoro nie można było przyjąć, że w okolicznościach sprawy doszło do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, to ZW[...] nie był uprawniony do wyznaczania terminu na zawarcie umowy o dofinansowanie. Gdyby Skarżący w odpowiedzi na zawiadomienie organu zawarte piśmie z [...] czerwca 2022 r. stawił się w wyznaczonym terminie celem podpisania umowy, to odebrałby sobie możliwość kwestionowania przed organem jak i sądem administracyjnym niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu niedopuszczalne jest podpisanie umowy, a więc zaakceptowanie jej warunków i złożenie administracyjnego środka odwoławczego. Podpisanie umowy o dofinansowanie w całości konsumuje wniosek o dofinansowanie projektu i brak jest w związku z tym przedmiotu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Skarżący miał prawo na tym etapie sądzić, że kwestia dofinansowania nie została ostatecznie rozstrzygnięta, skoro m.in. Ministerstwo poinformowało go w piśmie [...] lipca 2022 r., że to Samorząd Województwa podejmuje ostateczną decyzję co do kwalifikowalności kosztów i wysokości przyznanej pomocy.
W zaskarżonym piśmie z [...] poinformowano, że powodem odmowy przyznania prawa pomocy jest niespełnienie zapisów § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej zauważając, że Wnioskodawca nie stawił się w wyznaczonym terminie w celu zawarcia umowy o dofinansowanie. Sąd wskazał, że organ pominął ust. 1 tej regulacji z której wynika, że tylko w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku, następuje wyznaczenie terminu do zawarcia umowy o dofinansowanie.
W ocenie Sądu w sprawie w rzeczywistości nie doszło do pozytywnego rozstrzygnięcia tj. takiego, o które Skarżący wnioskował. Tym samym nieuprawnione było wyznaczenie terminu do zawarcia umowy o dofinansowanie, a w przypadku niestawiennictwa wnioskującego, odmówienie z tej przyczyny przyznania pomocy finansowej.
Zdaniem Sądu to organ przez własne postępowanie wykreował sytuację, która doprowadziła do niespełnienia zapisów § 23 ust. 2 rozporządzenia, a w ostateczności do odmowy przyznania pomocy. Skarżący na żadnym etapie postępowania nie uzyskał odpowiedzi, dlaczego nie zostanie mu udzielona pomoc we wnioskowanej wysokości. Lakoniczne sformułowania w toku sprawy nie wyjaśniały wystarczająco przyczyn odmowy przyznania pomocy na poziomie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości 85%, tym bardziej, że Skarżący od początku wskazywał z jakiego powodu należy mu się pomoc o zwiększonej intensywności, podając konkretne kryterium.
Sąd uznał za niewystarczające podanie przez organ jako przyczyny odmowy jedynie niestawiennictwo Wnioskodawcy w celu zawarcia umowy, szczególnie w sytuacji, gdy Wnioskodawca od początku nie akceptował wysokości zaproponowanej pomocy. Skarżona informacja uniemożliwiała ocenę przyczyn odmowy pomocy we wnioskowanej wysokości. Wnioskodawca w toku całego postępowania takiej informacji nie otrzymał. Powyższe doprowadziło zdaniem Sądu do naruszenia art. 15 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267), zwanej dalej: "ustawą EFMR".
Pismem z dnia [...] nr [...] Zarząd Województwa [...] odmówił przyznania pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i lit. b) rozporządzenia nr 508/2014.
Organ odmawiając stronie przyznania pomocy, w odniesieniu do kryteriów wymienionych w ww. przepisach stwierdził, że zakup monitoringu, kamery termowizyjnej i quada do patrolowania terenu nie działa w interesie zbiorowym, ponieważ jako podmiot prywatny Wnioskodawca planuje rozwój swojej działalności gospodarczej w kwestii rozszerzenia sprzedaży bezpośredniej ryb, tym samym zwiększając ruch turystyczny w regionie. Odnosząc się do kwestii zbiorowego beneficjenta ZW[...] wskazał, iż beneficjenta zbiorowego stanowi grupa podmiotów podejmujących realizację wspólnego projektu, działających np. na podstawie umowy konsorcjum i reprezentowanych przez jego lidera. Realizacja projektu poprzez zakup wnioskowanych urządzeń nie jest też w żadnym stopniu innowacyjna, ponieważ są to najczęściej wykorzystywane metody do walki z kłusownictwem.
Organ podkreślił, że Wnioskodawca nie spełniając zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) nie spełnia także zapisów art. 95 ust. 3 lit. b rozporządzenia 508/2014 określających, że musi zostać spełnione tylko jedno z powyższych kryteriów, a także musi być zapewniony dostęp do jej wyników. Zdaniem organu jest to bezpośrednio związane z dostępem do przestrzeni publicznej, co zgodnie z definicją zawartą w ustawie o planowaniu przestrzennym określane jest jako obszar o szczególnym znaczeniu dla zaspokajania potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne Przestrzeń publiczna to także wszelkie miejsca dostępne powszechnie, zazwyczaj nieodpłatnie w których może znaleźć się każda jednostka społeczna.
W ocenie ZW[...] projekt, który chce realizować Wnioskodawca w oczywisty sposób nie spełnia powyższych kryteriów. Ponadto na etapie wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowo dostępu do wyników realizowanej operacji. Na tej podstawie organ odmówił stronie przyznania pomocy finansowej.
Na skutek wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 26 października 2023 r. uchylił zaskarżoną informację w całości. Sąd stwierdził, że zaskarżona informacja narusza art. 16 ust. 1 ustawy EFMR, art. 95 ust. 1, ust. 2 pkt a) ppkt (i) i pkt b) rozporządzenia nr 508/2014 oraz § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej. W zaskarżonej informacji, wbrew treści art. 16 ust. 1 ustawy EFMR, nie podano przyczyn odmowy przyznania pomocy w wysokości do 50% kwalifikowanych wydatków. Z przytoczonej treści art. 95 ust. 1 rozporządzenia 508/2014 oraz § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej jednoznacznie wynika, że pomoc może być przyznana w formie zwrotu kosztów kwalifikowalnych w wysokości do 50% tych kosztów, a w przypadku gdy operacja spełnia warunki określone w art. 95 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014 - w wysokości do 85% tych kosztów.
Tymczasem pomimo tego, że zaskarżona informacja odmawia przyznania pomocy finansowej w całości, to jej treść wyjaśnia jedynie przyczyny odmowy przyznania pomocy w wysokości 85% wspomnianych kosztów. Brak natomiast jakiegokolwiek odniesienia się do pomocy w wysokości nie przekraczającej 50% kosztów. Równocześnie organ nie wyjaśnił dlaczego zmienił swoją ocenę wniosku Skarżącego w tym zakresie, w porównaniu do wcześniejszego pisma z [...] czerwca 2022 r. nr [...], w którym poinformował o przyznaniu pomocy finansowej na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowanych.
Ponadto zdaniem Sądu zaskarżona informacja w nieprawidłowy sposób wyjaśnia przyczynę odmowy przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunku wskazanego w art. 95 ust. 3 rozporządzenia nr 508/2014. Sąd podzielił ocenę organu, że opisany we wniosku Skarżącego projekt nie spełnia warunków wskazanych w art. 95 ust. 3 pkt a) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia nr 508/2014, tzn. nie ma zbiorowego beneficjenta oraz nie ma innowacyjnych właściwości. Równocześnie nie zgodził się ze stanowiskiem, że operacja opisana we wniosku o dofinansowanie nie jest w interesie zbiorowym (art. 95 lit. a) ppkt (i)). Przez interes zbiorowy należy rozumieć korzyść, zysk pożytek (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom h-n, s. 130) odnoszący się do pewnej grupy osób, kolektywny, wspólny (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom u-ż, s. 805).
Wnioskodawca wskazał m.in., że poprzez realizację operacji chce prowadzić swoją działalność "zapewniając bezpieczeństwo na swoich terenach i terenach przyległych", "chce walczyć z kłusownictwem i wandalizmem poprzez zakup odpowiedniego sprzętu", będzie "działać w interesie zbiorowym, zapewniając swoimi nieodpłatnymi usługami bezpieczeństwo nie tylko na stawach i terenach będących jego własnością, ale również na terenie przyległym, czyli ścieżkach spacerowych przy sąsiadującym Jeziorze G.". Ponadto zdaniem sądu, walka z kłusownictwem czy wandalizmem niewątpliwie jest działaniem prowadzonym w interesie zbiorowym, niezależnie od tego, czy ma ona miejsce na terenie prywatnym czy również poza nim. W tym miejscu należy zauważyć, że czym innym jest ocena czy wg. opisu operacji jest ona w interesie zbiorowym, a czym innym ocena, czy tak rozumiany interes jest możliwy do osiągnięcia. Takiego rozróżnienia jednak zabrakło w zaskarżonej informacji.
Konsekwencją powyższego jest naruszenie również art. 16 ust. 1 ustawy EFMR oraz art. 95 ust. 3 pkt b) rozporządzenia nr 508/2014. Organ nie wyjaśnił bowiem w sposób wyczerpujący odmowy przyznania dofinansowania operacji w wysokości między 50% a 100% jeżeli spełniałaby ona kryterium, o którym mowa w art. 95 pkt a) ppkt (i), a także zapewniałaby publiczny dostęp do jej wyników. Wbrew treści zaskarżonej informacji publiczny dostęp do wyników nie jest "bezpośrednio związany z dostępem do przestrzeni publicznej" i definicją zawartą w "ustawie o planowaniu przestrzennym". Dla interpretacji przepisu zawierającego to sformułowanie należy zastosować wykładnię językową.
Zatem przez publiczny dostęp do wyników należy rozumieć dostęp dotyczący ogółu, służący ogółowi ludzi, przeznaczony dla wszystkich (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom o-q, s. 1234). Na taki dostęp do wyników wskazał Wnioskodawca wyjaśniając, że uniemożliwienie kradzieży ryb, dewastacji środowiska i zapewnienie spokoju dotyczyć będzie również terenów przyległych, tj. ogólnodostępnych takich jak ścieżki spacerowe. Organ nie odniósł się do tych twierdzeń poprzestając na błędnej wykładni wspomnianego przepisu.
We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd nakazał organowi wzięcie pod uwagę treść wydanego wyroku. W wypadku przyznania pomocy finansowej w wysokości mniejszej niż wnioskowana, organ wraz z zawiadomieniem o rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa w § 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, pouczy Skarżącego o treści art. 16 ust. 2 ustawy EFMR, natomiast termin zawarcia umowy o dofinansowanie wyznaczy po ewentualnym uprawomocnieniu się zawiadomienia. W wypadku odmowy przyznania pomocy albo przyznania jej we wnioskowanej wysokości organ zastosuje art. 16 ust. 2 ustawy EFMR albo § 23 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, w ich brzmieniu.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy ZW[...] pismem z [...] poinformował Skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i lit. b) rozporządzenia nr 508/2014. Zdaniem organu, realizacja projektu "Ochrona przed kłusownikami podstawą działalności rybackiej poprzez zakup monitoringu, kamery termowizyjnej i Quada do patrolowania terenu nie jest też w żadnym stopniu innowacyjna, ponieważ są to najczęściej wykorzystywane metody do walki z kłusownictwem stosowane od wielu lat choćby przez Polskie Związki Wędkarskie oraz innych hodowców ryb słodkowodnych. Samo słowo innowacja oznacza wprowadzenie czegoś nowego lub przeprowadzenie jakiejś reformy. Innowacja na danym obszarze oznacza pojawienie się nowej jakości, która wcześniej nie istniała. Innowacją jest również zdolność podmiotów do ustawicznego poszukiwania i wykorzystania w praktyce nowych wyników badań naukowych, prac badawczo - rozwojowych nowych koncepcji, pomysłów, doświadczeń i wynalazków.
Wnioskodawca nie spełniając zapisów art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) mówiących, że Wnioskodawca musi działać w interesie zbiorowym, ma zbiorowego beneficjenta i realizowany projekt musi posiadać znamiona innowacyjności automatycznie nie spełnia także zapisów art. 95 ust. 3 lit. b) określających, że musi zostać spełnione tylko jedno z powyższych kryteriów, a także musi być zapewniony publiczny dostęp do jej wyników. Publiczny dostęp do wyników zgodnie z wykładnią językową (Wielki Słownik Języka Polskiego PWN pod redakcją prof. S. Dubisza, Warszawa 2018, Tom o-q, s. 1234) należy rozumieć jako dostęp dotyczący ogółu, służący ogółowi ludzi, przeznaczony dla wszystkich. Według Wnioskodawcy realizacja operacji, w efekcie której nastąpi uniemożliwienie kradzieży ryb, dewastacji środowiska na terenie należącym do Wnioskodawcy oraz zapewnienie spokoju terenów przyległych, tj. ogólnodostępnych takich jak ścieżki spacerowe zapewni publiczny dostęp do jej wyników.
Zdaniem Samorządu Województwa [...] operacja nie spełnia tego kryterium, ponieważ planowany cel operacji zakłada głównie ochronę stawów i terenów należących do Wnioskodawcy, aby zapewnić bezpieczeństwo i rozwój prowadzonej działalności. Zapewnienie "spokoju" na terenach przyległych jest argumentem niewystarczającym. Wnioskodawca nie wyjaśnił szczegółowo na czym będzie polegała jego działalność na terenach przyległych, jakie zasoby będą podlegały ochronie i jaki będzie rezultat tych czynności. Do efektów działań, które planuje podjąć Wnioskodawca realizując cel operacji będą miały dostęp przede wszystkim osoby, korzystające odpłatnie z usług działalności rybackiej prowadzonej przez Wnioskodawcę na terenie prywatnym będącym jego wyłączną własnością.
Projekt, który chce realizować Wnioskodawca w oczywisty sposób nie jest w stanie spełnić powyższych kryteriów. Ponadto na etapie wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca nie przedstawił szczegółowo dostępu do wyników realizowanej operacji.
W skardze na powyższą informację Z.S. podniósł m.in., że mimo tego iż jest beneficjentem i będzie rozliczał się oraz osiągał korzyści z tego projektu, to realizuje on również mimowolny interes zbiorowy i dostęp do wyników tego projektu. Monitoring ma obejmować również tereny przyległe do mojej posesji, podobnie jak w innych firmach, gdzie bardzo często korzysta z niego policja i inne podmioty w przypadku szukania sprawców. Zakupiony sprzęt mobilny będzie udostępniany łowczym i patrolującej policji do szybkiego reagowania i dojazdu do trudno dostępnych terenów w pobliżu stawów karpiowych, a kamera termowizyjna możliwi skuteczne namierzenie i odnalezienie w zaroślach kłusowników. Mówimy tu również o dbaniu o dobrostan zwierzęcy na terenie stawów i przyległym obszarze.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Ponadto pomoc nie może być już przyznana ponieważ jak wynika z otrzymanego z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi pisma z dnia 28.11.2023 r. koszty kwalifikowalne w ramach Programu Operacyjnego "Rybactwo i Morze 2014-2020" mogły być ponoszone wyłącznie do dnia 31 grudnia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 3492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – zwanej dalej "P.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ten ostatni przepis dotyczy skarg na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego i nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie zarówno Sąd jak i organy są związane treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Go 9/23 oraz wyroku z 26 października 2023 r., sygn. akt I SA/Go 272/23.
W ocenie Sądu zaskarżona informacja z [...] w oczywisty sposób narusza przywołany przepis.
Jak wskazano w drugim z wymienionych rozstrzygnięć "pomimo tego, że zaskarżona informacja odmawia przyznania pomocy finansowej w całości, to jej treść wyjaśnia jedynie przyczyny odmowy przyznania pomocy w wysokości 85% wspomnianych kosztów. Brak natomiast jakiegokolwiek odniesienia się do pomocy w wysokości nie przekraczającej 50% kosztów. Równocześnie organ nie wyjaśnił dlaczego zmienił swoją ocenę wniosku Skarżącego w tym zakresie, w porównaniu do wcześniejszego pisma z [...] nr [...], w którym poinformował o przyznaniu pomocy finansowej na realizację operacji do 50% kosztów kwalifikowanych. Już te wady zaskarżonej informacji są wystarczające dla jej uchylenia.".
W zaskarżonej w niniejszym postępowaniu informacji z [...] organ ponownie odmówił przyznania pomocy finansowej. Jak podstawę odmowy wskazał art. 95 ust. 3 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii) i lit. b) rozporządzenia 508/2014 r. Również w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przytoczył argumenty przemawiające jedynie za odmową przyznania pomocy z uwagi na brak innowacyjności oraz publicznego dostępu do wyników. Oznacza to, że organ zignorował wskazania co do dalszego sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i popełnił ten sam błąd, który był jedną z przyczyn uchylenia informacji z 12 czerwca 2023 r. Tym samym, z uwagi na naruszenie art. 153 P.p.s.a. w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy EFMR, art. 95 ust. 1 rozporządzenia 508/2014 oraz § 6 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, zaskarżoną informację należało uchylić.
Równocześnie jako niezasadną należało uznać argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę podnoszącą brak możliwości przyznania pomocy finansowej z uwagi na pismo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, informujące możliwości ponoszeniu kosztów kwalifikowanych w ramach Programu Operacyjnego "Rybactwo i Morze 2014-2020" jedynie do dnia 31 grudnia 2023 r.
Po pierwsze, wskazane pismo nie jest aktem prawnym, który reguluje warunki przyznawania pomocy finansowej na realizację operacji określonych w ustawie EFMR. Nie zostało również powołane w zaskarżonej informacji. Zatem samo w sobie nie jest podstawą do odmowy przyznania pomocy finansowej. Zarówno treść pisma i jak i odpowiedzi na skargę, nie wyjaśniają z jakim przepisem prawa pismo to wiąże wskazany w nim termin i w konsekwencji konieczność odmowy przyznania pomocy. Równocześnie zauważyć należy, że sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonego aktu na moment jego wydania, tj. wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. W niniejszej sprawie oznacza to, że w dacie wydania zaskarżonej informacji, termin wymieniony we wspomnianym piśmie jeszcze nie upłynął.
Po drugie, w demokratycznym państwie prawnym nie jest dopuszczalna sytuacja, w której skorzystanie przez jednostkę z przysługujących jej środków prawnych (odwołania, skargi do sądu), które nie nosi znamion "pieniactwa" czy nadużycia prawa do odwołania, jednocześnie – na skutek czasu potrzebnego sądom czy organom administracji do ich rozpoznania – prowadzi do utraty prawa (roszczenia), do którego ochrony jednostka dąży za pomocą tych środków (wyrok NSA z 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1213/10). Zauważyć należy, że upływ terminu, z którym organ w niniejszej sprawie wiąże brak możliwości przyznania pomocy finansowej, spowodowany jest koniecznością aż trzykrotnego rozpoznawania przez organ wniosku Skarżącego. Dwie poprzednie informacje zostały bowiem uchylone przez tutejszy Sąd. Okazać się zatem może, że w sprawie Wnioskodawca był uprawniony do otrzymania pomocy finansowej (choć w mniejszej wysokości niż oczekiwał) a jedynym powodem odmowy przyznania pomocy finansowej byłby upływ czasu.
Tym samym omawiana okoliczność powinna zostać szczegółowo wyjaśniona w akcie organu kończącym postępowanie zainicjowane wnioskiem Skarżącego, nie tylko po to aby akt ten mógł zostać poddany prawidłowej kontroli sądowoadministracyjnej ale również dlatego, że okoliczność ta, z uwagi na wspomnianą wyżej zasadę, może być jedną z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej organu.
Sąd podzielił natomiast ocenę organu, że operacja, o dofinansowanie której wnioskował Skarżący, nie spełnia kryterium innowacyjności oraz nie zapewnia publicznego dostępu do wyników. Tym samym nie może zostać dofinansowana w wysokości przekraczającej 50% całkowitych kwalifikowanych wydatków stosownie do art. 95 ust. 3 pkt a) i pkt b) rozporządzenia 508/2014. Zgodnie z art. 95 ust. 3 na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować intensywność pomocy publicznej w wysokości między 50 % a 100 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków gdy: a) operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdziały I, II, lub IV i spełnia ona wszystkie poniższe kryteria: (i) jest w interesie zbiorowym; (ii) ma zbiorowego beneficjenta; (iii) projekt ma innowacyjne właściwości, w stosownych przypadkach, na szczeblu lokalnym; b) operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdział III, spełnia ona jedno z kryteriów, o których mowa lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii) niniejszego ustępu, a także zapewnia publiczny dostęp do jej wyników.
Konstrukcja powyższego przepisu oznacza, że nie jest możliwe dofinansowanie operacji, która nie spełnia jednego z kryteriów wskazanych w art. 95 ust. 3 pkt a) ww. rozporządzenia, chyba że spełnia jedno z tych kryteriów i równocześnie zapewnia publiczny dostęp do wyników.
Braku innowacyjności przedmiotowej operacji został stwierdzony już w wyroku tutejszego Sądu z 26 października 2023 r. sygn. akt I SA/Go 272/23, z którego treścią Sąd jest związany stosownie do art. 153 P.p.s.a. Zgodzić się również należy organem, że Skarżący nie wykazał, że wyniki operacji zostaną publicznie udostępnione. Za dalece niewystarczający w tym przedmiocie należy ocenić pkt 3 wniosku tj. "Szczegółowy opis planowanej operacji wraz z określeniem miejsca jej realizacji, celu(ów), zakresu i kosztów". Informacje, że Wnioskodawca będzie "działać w interesie zbiorowym, zapewniając swoimi nieodpłatnymi usługami bezpieczeństwo nie tylko na stawach i terenach będących jego własnością, ale również na obszarze przyległym, czyli ścieżkach spacerowych oraz sąsiadującym Jeziorze G. oraz na całym terenie przyległym" oraz, że "W wyniku realizacji operacji Wnioskodawca zapewni ochronę na terenach swoich wód oraz na terenach przyległych", są nieweryfikowalne zarówno na etapie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie jak i na etapie kontroli, o której mowa w art. 28 ustawy EFMR.
Tak sformułowane zapewnienia uniemożliwiają weryfikację, czy Skarżący spełnia warunek otrzymania dofinansowania w wysokości wynikającej z art. 95 ust. 3 rozporządzenia 508/2014, ponadto czy realizuje operację w całości lub w części lub nie realizuje obowiązków z nią związanych (art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy EFMR) oraz czy wykonuje zobowiązania związane z przyznaniem pomocy (art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy EFMR), tj. czy rzeczywiście chronił tereny publicznie dostępne i tym samym zapewnił publiczny dostęp do wyników operacji. W konsekwencji nie byłaby możliwe kontrola czy pomoc została pobrana nienależnie (art. 32 ust. 1 ustawy EFMR). Jak trafnie wskazał organ Wnioskodawca nie wyjaśnił szczegółowo na czym będzie polegała jego działalność na terenach przyległych, jakie zasoby będą podlegały ochronie i jaki rezultat będzie tych czynności. Nie wskazał również częstotliwości tych czynności.
Zatem z uwagi na brak przedstawienia przez Skarżącego szczegółowego, weryfikowalnego planu działań zmierzających do ochrony terenów przyległych, nie można uznać, że wyniki operacji będą publicznie udostępnione.
Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o dofinansowanie organ weźmie pod uwagę treść niniejszego orzeczenia. W szczególności, biorąc pod uwagę pismo (informację) z [...] nr [...], wyjaśni czy Skarżącemu może lub mogła być przyznana pomoc finansowa na realizację operacji w wysokości 50% kosztów kwalifikowanych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną informację. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.