Uzasadnienie
Skarżące Przedsiębiorstwo "M" sp. z o.o. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2006 r.
Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych złożonej skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Z.N. do jej reprezentowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane stronie skarżącej na adres do doręczeń wskazany w skardze - ul. [...].
Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach 30 czerwca i 8 lipca 2011 r., strona skarżąca nie odebrała wezwania do usunięcia braku skargi.
W dniu 16 lipca 2011 r. przesyłka została zwrócona do tut. Sądu z adnotacją
"zwrot - nie podjęto w terminie" (karta 16 akt sądowych).
Zarządzeniem z 5 września 2011 r. uznano odpis zarządzenia z 22 czerwca 2011 r. za doręczony stronie skarżącej w dniu 14 lipca 2011 r. (karta 21 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi powoduje zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Kwalifikowane pismo strony jakim jest skarga do sądu administracyjnego musi spełniać jednak określone wymogi formalne, na które składają się nie tylko wymogi stawiane każdemu pismu strony ale również wskazane w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a.
Stwierdzenie w ramach wstępnego badania skargi braków formalnych, skutkuje wezwaniem do ich uzupełnienia. Nie usunięcie braków formalnych skargi w terminie powoduje jej odrzucenie (58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W niniejszym postępowaniu wezwano stronę skarżąca do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie Z.N. do jej reprezentowania.
Doręczenie pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców oraz wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń (art. 67 § 3 P.p.s.a.). Dodatkowo należy wskazać, że w myśl art. 70 § 1 P.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby.
W sytuacji, gdy nie jest możliwe doręczenie właściwe, art. 73 P.p.s.a. dopuszcza złożenie pisma w placówce pocztowej i dwukrotne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru.
Zastosowanie ww. trybu doręczenia wymaga jednak jednoczesnego zaistnienia kilku przesłanek. Przede wszystkim taka forma doręczenia może mieć miejsce w sytuacji, gdy doręczenie właściwe okazało się niemożliwe. Ponadto, koniecznym jest pozostawienie pisma na przechowanie na okres 14 dni w placówce pocztowej z jednoczesnym zawiadomieniem o tym fakcie adresata oraz informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w urzędzie pocztowym. W przypadku niepodjęcia przez adresata pisma w terminie 7 dni od daty dokonania zawiadomienia, koniecznym jest pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Wyczerpanie w/w trybu powoduje, iż doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastu dni od daty złożenia pisma w placówce pocztowej. W niniejszym postępowaniu przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku skargi, została wysłana na wskazany przez stronę w skardze adres do doręczeń.
Od momentu złożenia skargi strona nie zawiadamiała Sądu o jakiejkolwiek zmianie adresu. Wobec powyższego należy uznać, że wezwanie zostało wysłane na właściwie. Strona skarżąca nie podjęła przesyłki w terminie, mimo jej dwukrotnego awizowania w dniach 30 czerwca i 8 lipca 2011 r. Termin wyznaczony do odbioru pisma upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 14 lipca 2011 r. co została potwierdzone zarządzeniem z dnia 5 września 2011 r.
W związku z powyższym, w oparciu o treść art. 73 § 4 P.p.s.a. przyjęto domniemanie prawne, uznając zarządzenie z dnia 22 czerwca 2011 r. za doręczone w dniu 14 lipca 2011 r. Mając na uwadze termin doręczenia, należy stwierdzić, że ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był dzień 21 lipca 2011 r.
Bezskuteczny upływ tego terminu spowodował, iż Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.