Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo "M" sp. z o.o. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. W skardze zawarto również wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 czerwca 2011r. skarżąca Spółka została wezwana do złożenia wniosku na urzędowym formularzu "PPPr", w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie wysłano na adres wskazany w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach 4 i 12 lipca 2011r. skarżąca Spółka nie odebrała wezwania. W dniu 26 lipca 2011 r. przesyłka została zwrócona do tut. Sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie" (karta 14 akt sądowych).
Zarządzeniem Sędziego z 2 sierpnia 2011 r. uznano powyższe wezwanie za doręczone stronie skarżącej w dniu 18 lipca 2011 r. (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony, o czym stanowi art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej P.p.s.a. Wniosek składa się na urzędowym formularzu. Wymóg taki wynika z art. 252 § 2 tejże ustawy. W literaturze podkreśla się, że wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą stosowania jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a ponadto wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNex'is 2009, s. 651).
Skutki prawne niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu reguluje art. 257 P.p.s.a. Stanowi on, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 21 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I OPS 1/08) 2
Sygn. akt! SA/Go511/11 sankcję tę stosuje się po bezskutecznym wezwaniu strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu.
Pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców oraz wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń (art. 67 § 3 P.p.s.a.).
W sytuacji, gdy nie jest możliwe doręczenie właściwe, art. 73 P.p.s.a. dopuszcza złożenie pisma w placówce pocztowej i dwukrotne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru. Zastosowanie wymienionego trybu doręczenia wymaga kumulatywnego zaistnienia kilku przesłanek. Przede wszystkim taka forma doręczenia może mieć miejsce w sytuacji, gdy doręczenie właściwe okazało się niemożliwe. Ponadto, koniecznym jest pozostawienie pisma na przechowanie na okres 14 dni w placówce pocztowej z jednoczesnym zawiadomieniem o tym fakcie adresata oraz informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w urzędzie pocztowym. W przypadku niepodjęcia przez adresata pisma w terminie 7 dni od daty dokonania zawiadomienia, koniecznym jest pozostawienie powtórnego zawiadomienia o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia.
Wyczerpanie wyżej wymienionego trybu powoduje, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo opatrzonego datą i podpisem doręczającego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10). Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma.
W niniejszym postępowaniu skarżąca Spółka nie podjęła przesyłki, mimo jej dwukrotnego awizowania w dniach 4 i 12 lipca 2011 r. Termin wyznaczony do odbioru pisma upłynął bezskutecznie w dniu 18 lipca 2011 r., co zostało stwierdzone zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2011 r.
W związku z powyższym, w oparciu o treść art. 73 § 4 P.p.s.a. przyjęto domniemanie prawne, uznając wezwanie na zarządzenie z dnia 22 czerwca 2011 r. za doręczone w dniu 18 lipca 2011 r. 3
Sygn. akt l SA/Go 511/11
Mając na uwadze przyjęty termin doręczenia, należy stwierdzić, że ostatnim dniem terminu do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy był dzień 25 lipca 2011 r.
Bezskuteczny upływ powyższego terminu spowodował, że Sąd na podstawie art. 257 P.p.s.a. wniosek w zakresie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.