Uzasadnienie
Skarżący, H.B., R.B. oraz T.B., wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], wydanej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W skardze żądali wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zostali zobowiązani do zapłaty podatku do którego powstania w żaden sposób się nie przyczynili. W ich ocenie, obciążanie ich podatkiem, którego spadkodawca, gdyby nie umarł, nie musiałby uiszczać, jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego i godzi w ogólnie pojęte poczucie sprawiedliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270) - zw. dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 w/w przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, natomiast jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to wnioskodawca ma obowiązek przedstawienia tych przesłanek.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi być w odpowiedni sposób uzasadniony. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku.
Nie można utożsamiać obowiązku sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.) (Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).
Zdaniem Sadu sformułowany w skardze wniosek nie został w należyty sposób uzasadniony, gdyż nie wykazano w nim istnienia którejkolwiek z przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, w szczególności istnienia faktycznego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby podlegać ocenie Sądu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący, obok zarzutów odnoszących się bezpośrednio do zaskarżonego rozstrzygnięcia, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, prowadzili jedynie teoretyczne rozważania dotyczące zasad sprawiedliwości i zaufania obywateli do organów władzy oraz ich naruszenia w przypadku odmownego rozpoznania przedmiotowego wniosku.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia