Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...]r nr [...] ustalającą odpowiedzialność [...] za zaległości podatkowe podatnika "[...] Spółka z o.o. z siedzibą z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1998r. w kwocie 23 937,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego. W trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego ustalono, że firma nie prowadzi działalności pod wskazanym adresem, nie posiada majątku ruchomego na terenie działalności urzędu i tym samym egzekucja zaległości podatkowej okazała się bezskuteczna. W tej sytuacji urząd postanowił orzec o odpowiedzialności kolejnych członków zarządu za zaległości podatkowe powstałe w okresie pełnienia przez nich funkcji.
Skarżący [...] pełnił funkcję członka zarządu spółki od 30 grudnia 1994r. do donia 9 kwietnia 1999 r. Wniosek o ogłoszenie upadłości złożony został przez zarząd spółki z o.o. [...] w dniu 04.05.2001 r. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2001 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek o upadłość, gdyż w chwili złożenia tego wniosku majątek dłużnika nie wystarczał na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Wskutek uchylenia tego postanowienia przez Sąd Okręgowy, Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 11 marca 2002r. oddalił wniosek o upadłość. W uzasadnieniu wskazano, że nie orzeka się upadłości w stosunku do przedsiębiorcy mającego tylko jednego wierzyciela.
Jako podstawę rozstrzygnięcia organy podatkowe wskazały art. 116 § 1 i 2 OrdPU zgodnie z którym za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, bądź też wskaże mienie, z którego egzekucja jest możliwa. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków.
Skarżący nie wskazał mienia, z którego możliwa byłaby egzekucja zaległości podatkowych.
W skardze z dnia 23 lutego 2004r. pełnomocnik strony zarzucił, iż przedmiotowe rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, póz. 926 z późn. zm.}, tj.:
- 1. art. 120, 121 i 122, poprzez działanie organów wbrew przepisom prawa,
- 2. art. 187 i 191, poprzez wadliwe zebranie materiału dowodowego,
- 3. art. 116 § 1, poprzez wadliwe zastosowanie i nie uwzględnienie przestanek wyłączających odpowiedzialność Skarżącego za przedmiotowe zobowiązania podatkowe [...] sp. z o.o. i wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego lub o uchylenie obu decyzji oraz zasądzenie postępowania procesowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie stwierdzając w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie wyczerpane zostały przesłanki ustawowe do orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego za zaległości spółki z o.o. [...] zs., natomiast podniesione przez pełnomocnika Skarżącego zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedurę postępowania podatkowego są bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Za uzasadniony należało uznać zarzut naruszenia przepisów postępowania, a zwłaszcza art. 122 i 187 § 1 OrdPU. Wyrażona w art. 122 zasada prawdy obiektywnej oznacza dla organu podatkowego obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Zasadę tę realizuje szereg przepisów o postępowaniu dowodowym, spośród których zasadnicze znaczenie ma art. 187 § 1 nakładający powinność zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Organ podatkowy zobowiązany jest więc zebrać materiał dowodowy dotyczący wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia obowiązującego stanu prawnego. Powyższe obowiązki nałożone zostały nie tylko na organ rozstrzygający w l instancji, ale również na podatkowy organ odwoławczy. Skoro zaś skarżący powoływał się na okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność i podnosił, że pełnił funkcję członka zarządu do czerwca 2000r. i w tym okresie nie zachodziły przesłanki uzasadniające zgłoszenie upadłości [...] Spółka z.0.0., a zatem, że ewentualne spóźnienie w zgłoszeniu wniosku nastąpiło bez winy Skarżącego, to obowiązkiem organów podatkowych było przeprowadzenie stosownego postępowania w tym zakresie.
Stosownie bowiem do treści przepisu art 116 OrdPU za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa.
[...] pełnił funkcję członka zarządu spółki do 9 kwietnia 1999r. i tylko do tej daty miał wpływ na jej działalność. Gdyby w tym okresie wystąpiły przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość to byłby to jego obowiązek, którego zaniedbanie mogłoby skutkować odpowiedzialnością w trybie art. 116 § 1 OrdPU. Jeżeli natomiast stan taki zaistniał po tej dacie to jest to okoliczność wyłączająca jego odpowiedzialność, bowiem ewentualne niezgłoszenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jego winy.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wyjaśnić czy i w jakim zakresie Spółka zaprzestała płacenia swoich zobowiązań w okresie, gdy [...] był członkiem zarządu a zatem czy w tym czasie zachodziły okoliczności zobowiązujące Skarżącego do zgłoszenia wniosku o upadłość Spółki.
Z przedstawionych powodów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego i postępowania w stopniu mającym niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też skargę należało uwzględnić i stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 20Q2r Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z pożn. zm.) decyzję uchylono.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,póz. 1270).