Uzasadnienie
S.B., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 2 lipca 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnik skarżącego wpłacił, w dniu 29 lipca 2019 r., na konto tutejszego Sądu kwotę 200 zł w tytule przelewu wskazując sygnaturę akt niniejszej sprawy (dowód wpłaty k. 19 akt sądowych).
W dniu 13 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego po raz kolejny uiścił na konto tutejszego Sądu wpłatę w wysokości 200 zł w tytule przelewu wskazując sygnaturę akt niniejszej sprawy (dowód wpłaty k. 21 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W rozpoznawanej, mając na uwadze przedmiot zaskarżenia, skarżący, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) winien uiścić wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. Taka też kwota została skarżącemu podana w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, które doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 lipca 2019 r. (z.p.o. k 15 akt sądowych).
Z akt niniejszej sprawy wynika natomiast, że skargę opłacono dwukrotnie tj. w dniu 29 lipca 2019 r. i 13 sierpnia 2019 r. Tym samym skarżący uiścił na konto tutejszego Sądu opłatę o 200 zł wyższą niż wymagana. Nadpłaconą kwotę uznać zatem trzeba za opłatę nienależną, którą stosownie do art. 225 P.p.s.a. należy zwrócić stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 225 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.