Uzasadnienie
W.O. złożył skargę na wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu swojego wniosku podniósł m.in., że jest emerytem, mieszka sam, od kilku lat opiekuje się niepełnosprawną teściową (opłaca jej pobyt w domu opieki społecznej).
Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 48m2. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 3.742,27 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w wysokości 215,84 zł.
Wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową wymienił stałe wydatki w postaci: opłacenie pobytu teściowej w domu opieki społecznej 2.100 zł, czynsz 445 zł, eksploatacja mieszkania 150 zł, wyżywienie 900 zł, środki czystości 150 zł, lekarstwa 150 zł, przejazdy koleją 60 zł, inne wydatki w tym opieka nad kotem 250 zł.
Skarżący nadesłał również decyzję o waloryzacji emerytury oraz potwierdzenie przelewu środków tytułem opłaty za pobyt teściowej w domu opieki.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza, zasadne jest zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi. Z przedstawionych oświadczeń i dokumentów wynika, że znajduje się on w sytuacji materialnej uniemożliwiającej poniesienie tej opłaty. Otrzymuje stosunkowo dużą emeryturę jednak w połowie przeznacza ją na utrzymanie teściowej. Nie jest zatem w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.