Uzasadnienie
M.U., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2018r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Jednocześnie pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 grudnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Oba powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 stycznia 2019 r. (z.p.o.- k. 14 akt sądowych). Jednakże z uwagi na fakt, iż przesyłka ta była awizowana w dniu 24 grudnia 2018 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2019 r. oba ww. wezwania uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącej z dniem 7 stycznia 2019 r., w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.
Skarżąca nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi. Nie uiściła także należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 34 P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Stosownie do treści art. 37 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedochowanie wskazanych wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 P.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Z kolei po myśli art. 220 § 1 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej został skutecznie wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba ww. wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 stycznia 2019 r. Jednakże z uwagi na fakt, iż przesyłka ta była awizowana w dniu 24 grudnia 2018 r. zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2019 r. oba ww. wezwania uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącej z dniem 7 stycznia 2019 r., w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. Wyjaśnić bowiem trzeba, że fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 lutego 2016r. sygn. akt II FSK 1762/15, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na stronę obowiązków upływał z dniem 14 stycznia 2019 r.
Skarżąca nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi. Nie uiściła także należnej opłaty, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu (k. 15 akt sądowych).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.