Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w sentencji wyroku, w wyniku omyłki pisarskiej błędnie oznaczono sędziego sprawozdawcę – sędziego WSA Stefana Kowalczyka, zamiast prawidłowo, sędziego WSA Mirosława Trzeckiego.
O oczywistości tej omyłki świadczy protokół losowania z dnia 10 stycznia 2011 r., w wyniku którego sędziego WSA Mirosława Trzeckiego ustalono jako sędziego sprawozdawcę w sprawie I SA/Go 562/10.
W związku z tym na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.