Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2006 r. skarżąca Spółka, z zachowaniem ustawowego terminu trzydziestu dni od doręczenia postanowienia, działając przez pełnomocnika radcę prawnego A.K., wniosła za pośrednictwem poczty skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W myśl art. 219 § 1 i § 2 P.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić, gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu, przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Art. 231 P.p.s.a. określa, iż w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie, w której skargę wniesiono na postanowienie organu w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania obowiązuje wpis stały w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), określającego taki wpis w sprawach skarg dotyczących postanowienia.
W przypadku wnoszenia przez adwokata lub radcę prawnego pisma (skargi) podlegającego opłacie stałej należyte opłacenie tego pisma oznacza uiszczenie takiej opłaty (wpisu) bez wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 221 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić brak należytego opłacenia skargi, skoro wpis stały nie został uiszczony wraz ze skargą; przy czym warunek ten byłby spełniony, gdyby uiszczenie wpisu stałego nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu biegu terminu do wniesienia skargi. Postanowienie doręczono stronie w dniu 30 marca 2006 r. (k. 202 akt administracyjnych), ostatni dzień terminu przypadał na sobotę 29 kwietnia 2006 r., zatem zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniach wolnych od pracy, a ten przypadał na dzień 2 maja 2006 r.
Wobec nieuiszczenia wpisu stałego wniesioną przez radcę prawnego skargę Spółki D jako pismo nieopłacone należycie Sąd odrzucił na podstawie cyt. art. 221 P.p.s.a., co postanowiono w sentencji.
sędzia WSA
Krystyna Skowrońska-Pastuszko