Uzasadnienie
W dniu 22 października 2009r. Wójt Gminy (zw. dalej: Wójt Gminy) złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2009r. nr [...] uchylającą w całości jego decyzję wydaną dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art.58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz.1270 z póżn. zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie taka sytuacja wystąpiła. Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, albowiem została ona wniesiona przez nieuprawniony do tego podmiot. Stosownie do treści art.50 §1 i § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W ocenie sądu, na podstawie treści powołanych przepisów należy stwierdzić, iż Wójt Gminy, który orzekał w sprawie jako organ l instancji nie jest podmiotem uprawnionym do jej wniesienia, albowiem nie ma on interesu prawnego w rozumieniu powołanych powyżej norm.
Przepisy wymienionej ustawy nie przewidują dwojakiego rodzaju uprawnień organu administracji publicznej - z jednej strony do władczego rozstrzygania sprawy, a z drugiej uprawnień strony, która w skardze kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie Wójt Gminy, podejmując konkretne orzeczenie działał na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot którego interesu prawnego dotyczy postępowanie.
Stanowisko wyrażone w niniejszym rozstrzygnięciu znajduje swoje oparcie w orzeczeniach sądów administracyjnych - czego przykładem jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2006r. sygnatura akt II GSK 387/05.
2/3
Z tych też względów, Sąd biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz treść wskazanych przepisów - na podstawie art.58 §1 pkt6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 póz. 1270) postanowił jak w sentencji.