Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J.P. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze wartość przedmiotu zaskarżenia zadeklarowano na 162.902 zł i taka jest kwota zobowiązania podatkowego ustalonego zaskarżoną decyzją.
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż uzyskuje niskie dochody, a z jego majątku prowadzona jest egzekucja oraz, że jest zobowiązany do ponoszenia alimentów.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, jak również ze złożonych do akt sprawy dodatkowych dokumentów wynika, co następuje.
Skarżący jest samodzielnie prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Nie ma oszczędności ani majątku. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 600 zł (dowód: oświadczenie k. 28, zaświadczenie - k. 6 akt WSA). Przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja sądowa zaległych i bieżących alimentów, przy czym łączna kwota egzekwowanego długu przekracza 145.000 zł (dowód: wezwanie egzekucyjne - k. 5 akt WSA)
W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego, jego wniosek należało uznać za uzasadniony.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Powyższe przesłanki są spełnione w przypadku skarżącego. Nie ma on bowiem oszczędności, a jego dochody są obiektywnie niskie i są w całości pochłaniane przez koszty bieżącego utrzymania. Nadto przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja sądowa zobowiązań alimentacyjnych. W tej sytuacji odmowa uwzględnienia wniosku mogłaby tamować prawo skarżącego do poddania kontroli sądowej wydanej w jego sprawie decyzji podatkowej.
Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).