Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sprostowanie przez Sąd z urzędu wyroku wydanego w sprawie I SA/Go 587/10 w zakresie przyznania doradcy podatkowemu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez uwzględnienie od ustalonej kwoty kosztów należnej kwoty podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazaniu argumenty przemawiające za zwiększeniem przyznanego wynagrodzenia o podatek od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie a art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie. Strona złożyła wniosek, z którego wynika, że jej zdaniem przyznane wynagrodzenie powinno zostać powiększone o podatek od towarów i usług, oznacza to, że kwestionuje wysokość przyznanego wynagrodzenia. Kwestia wysokości przyznanego wynagrodzenia nie podwyższonego o podatek od towarów i usług, nie spełnia warunków z art. 156 § 1 P.p.s.a. albowiem nie występuje w tym przypadku błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka, tylko zagadnie dotyczące prawidłowego zastosowania regulacji rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowania przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy udzielanej z urzędu (Dz. U. Nr 212 poz. 2075). Podkreślić także należy, że okoliczności wskazane w złożonym wniosku z dnia 24 stycznia 2011 r. o sprostowanie wyroku, nie zostały przez pełnomocnika poniesione przed wydaniem wyroku.
Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.