Uzasadnienie
Skarżący, po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych (k.
- 74) i ustanowienie adwokata (k. 72).
Z treści wniosku, a także z dokumentów i oświadczeń złożonych przez skarżącego w związku z rozpoznawaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w innej - toczącej się równolegle sprawie (sygn. akt I SAB/Go 23/14) wynika, co następuje.
Skarżący jest samotny. Nie ma oszczędności a jego jedyny majątek stanowi dwudziestodziewięcioletni samochód osobowy. Skarżący utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej. Dochody z tego tytuły za okres od listopada 2014 roku do lutego 2015 roku określił na 2.234,45 zł. Z powodu braku pieniędzy nie reguluje długów wobec banków oraz zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja.
Wcześniej w toku postepowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego ległe u podstaw tego orzeczenia były zbieżne z wynikającymi z obecnie rozpoznawanego wniosku.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym natomiast przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, iż nie jest ona w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżący wykazał istnienie powyższych przesłanek.
Z jego oświadczeń wynika, że nie ma oszczędności, a jego dochody nie mogą zostać uznane za wystarczające do poczynienia z nich oszczędności czy też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Skarżącego nie stać zatem na poniesienie całości kosztów postepowania.
W tej sytuacji, uwzględniając, iż w sprawie zapadło orzeczenie kończące postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zaskarżenie którego obwarowane jest przymusem sporządzenia go przez zawodowego pełnomocnika (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.) należało uwzględnić wniosek skarżącego i ustanowić dla niego adwokata. Wniosek zaś o zwolnienie od całości kosztów sądowych uwzględniono jedynie w zakresie opłaty kancelaryjnej, ponieważ jest ona jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).