Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącej adwokat D.C. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu został wyznaczony termin siedmiu dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 26 czerwca 2008 r.
W dniu 8 lipca 2008 r. wpłynęło adresowane do Sądu pismo pełnomocnika z dnia [...] lipca 2008 r. zawierające wypowiedzenie przez adw. D.C. z dniem [...] lipca 2008 r. pełnomocnictwa udzielonego mu przez wymienione w piśmie osoby, w tym przez skarżącą W.K..
Sąd zważył:
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, również podlega odrzuceniu przez sąd.
Siedmiodniowy termin określony w wezwaniu do uzupełnienia braków, jak i w wezwaniu do uiszczenia wpisu biegł do dnia 3 lipca 2008 r. Do chwili obecnej czynności tych nie dokonano.
Zwrócić przy tym należy uwagę, że obowiązki w powyższym zakresie ciążyły na pełnomocniku, mimo że w dniu 3 lipca 2008 r., który był ostatnim dniem wyznaczonego terminu, wypowiedział on pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą. Jak określa bowiem art. 42 § 2 P.p.s.a. adwokat, który wypowiedział pełnomocnictwo obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go z tego obowiązku. Z okoliczności sprawy nie wynika, by adwokat D.C. otrzymał od skarżącej takie zwolnienie, a niezależnie od tego należy mieć wzgląd na zdanie drugie cytowanego przepisu art. 42 § 2, w myśl którego każdy pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas dwóch tygodni, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że w wyznaczonym terminie nie nastąpiło usunięcie braków formalnych, jak też mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd zatem, na podstawie powołanych powyżej przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.