Uzasadnienie
Skarżąca M.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 r.
Pismem z [...] września 2011r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 16 stycznia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w postaci zwolnienia jej od kosztów sądowych i ustanowienia dla niej radcy prawnego z urzędu. Na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny R.W..
Pismem z [...] marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzuty skargi oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Na rozprawie 29 marca 2012 r. Sąd wydał wyrok oddalający skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia stawki minimalne za czynności pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynoszą 240 zł,
W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Stosownie ponadto do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w postępowaniu przed tut. Sądem. Złożył pismo, w którym wypowiedział się w sprawie złożonej skargi, a także złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 16 cytowanego wyżej rozporządzenia.
W tej sytuacji Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Na wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika składa się wynikająca z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia kwota 240 zł za podjęte czynności w postępowaniu przed tut. Sądem, powiększona o stosowną kwotę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.