Uzasadnienie
Uzasadnienie
Stowarzyszenie "S- N- B" wniosła do tutejszego sądu, skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...] października 2008 roku nr [...] udzieloną przez Ministra Finansów.
Skarga została sporządzona przez radcę prawnego, od niniejszej skargi nie został uiszczony wpis sądowy (k. 12 akt), na wniesionej skardze zostały naklejone znaczki opłaty sądowej w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W myśl § 5 powołanego rozporządzenia RM przy uiszczaniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia RM. Jednakże w w. w. dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. o sygn. SK 1 1/05 (Dz. U. Nr 45, póz. 322), jako niezgodny 7. art. 221 P.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP.
Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku potwierdził, że art. 221 P.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które' podlegają opłacie stałej bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Obecnie więc żaden przepis nie przewiduje już możliwości wzywania profesjonalnego pełnomocnika do uiszczania wpisu stałego. Przepisem takim nie może być w szczególności § 5 ust. l rozporządzenia RM, który jako przepis aktu wykonawczego nie może uchylić wyraźnej dyspozycji wynikającej z, art. 221 P.p.s.a., wyraźnie przewidujące odrzucenie nienależycie opłaconej skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego. W przypadku istnienia kolizji między przepisami ustawowymi i wykonawczymi należy zastosować się do przepisu wyższej rangi.
Zatem skarga podlegająca wpisowi stałemu winna zostać opłacona przy wniesieniu pisma, zgodnie z art. 219 § l P.p.s.a., nawet jeśli pełnomocnik nie ma możliwości podania sygnatury sprawy, czego wymaga od niego § 5 ust. 1 rozporządzenia RM (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2007 r. o sygn. l OSK 1331/07, Lex nr 310587).
W rozpoznawanej sprawie skarga na indywidualną interpretacje przepisów prawa podatkowego w oparciu o § 2 ust. 6 rozporządzenia RM podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł, który winien być wniesiony do kasy WSA w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez uprzedniego wezwania tegoż Sądu. Nie spełnia tego wymogu uiszczenie wpisu poprzez naklejanie znaczków sądowych i to w niższej kwocie. W tym przypadku, ponieważ nie była znana sygnatura akt sądowych, wnoszony wpis należało stosownie opisać przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt oraz datę i nazwę tego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r. o sygn. II OSK 1287/07, niepubl.). Pełnomocnik Spółki będąca radcą prawnym miała więc w nowej sytuacji prawnej, zaistniałej po opublikowaniu wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, bowiem już w tym momencie następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na to, że w rozpatrywanej sprawie wpis nie został uiszczony na podstawie art. 221 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.