Uzasadnienie
Składając w dniu 29 maja 2008 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] T.K. wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Wniosku tego skarżący nie uzasadnił.
Sąd zważył:
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione.
Nadto należy podkreślić, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty bądź czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Zdaniem Sądu podstawową kwestią jaką należy podnieść w niniejszej sprawie jest brak wykonalności zaskarżonej decyzji, o wstrzymanie wykonania której wnosił skarżący. Zaskarżoną decyzją Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. Tego rodzaju decyzja nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych i nie jest wykonalna. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie jest wykonalna niemożliwym jest wstrzymanie jej wykonania.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.