Uzasadnienie
Skarżąca we wniesionej skardze, złożyła wniosek o wstrzymanie w całości na podstawie art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wykonania decyzji organu II instancji, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody stronie skarżącej w razie egzekucji długu celnego. W uzasadnieniu podniosła, że nie jest w stanie w stanie spłacić kwoty 11585,40 zł wraz z należnymi odsetkami podatkowymi. Ma na utrzymaniu dwójkę dzieci oraz spłaca kredyt konsumencki w wysokości 1400 zł miesięcznie.
Wykonując zarządzenie przewodniczącego z dnia 28 lipca 2008r., skarżąca ponadto oświadczyła, że zawarła umowy pożyczki na łączną kwotę 40.000 zł, obecnie nie pracuje z mężem, jest także w trakcie zmiany miejsca zamieszkania- przeprowadza się do Anglii.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana w skutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka ta nie będzie miała zastosowania do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącej wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych dla niej konsekwencji.
Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy (przykładem trudnych do odwrócenia skutków będzie decyzja o rozbiórce obiektu budowlanego trwale związanego z gruntem lub decyzja rektora uczelni uchylająca decyzję dziekana wydziału w sprawie przyjęcia na pierwszy rok studiów). W obu wyżej wskazanych przesłankach chodzi o wyjątkowe zagrożenie wymagające ochrony tymczasowej strony postępowania, stanowiącej wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Pamiętać należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia (tak też NSA w postanowieniach z 4 października 2006r. I Gz 199/06, I Gz 209/06, I Gz 233/06 niepublikowane, postanowienie z 8 listopada 2006r. I Gz 256/06).
W rozpatrywanej sprawie decyzja określa należność pieniężną, w przypadku uwzględnienia skargi, nie będzie żadnych przeszkód do zwrócenia wyegzekwowanej należności.
Zwrócić należy także uwagę, że decyzja organu I instancji, która już podlega wykonaniu została wydana [...] marca 2008r., doręczona została skarżącej 6 marca 2008r.. Skarżąca natomiast [...] marca 2008r., po otrzymaniu decyzji zawarła umowę pożyczki na 20.000 zł. Oznacza to, że posiadała wówczas środki na pokrycie wskazanej w decyzji należności.
Obecnie strona wraz z mężem nie pracuje, ale ona sama i jej mąż rozwiązała umowę o pracę.
Powyższe oznacza, że w sytuacji skarżącej nie zachodzą szczególne okoliczności do zastosowania art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tej szczególnej ochronie nie może podlegać osoba, która swoimi poczynaniami może spowodować znaczne utrudnienia w wykonaniu decyzji administracyjnej.
Biorąc powyższe, należało orzec jak w sentencji postanowienia.