Uzasadnienie
Skarżący, po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem procesowym rozszerzył żądanie wniosku o ustanowienie adwokata.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że jest on samotny, nie ma oszczędności ani wartościowego majątku. Utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej dochody z której określił na 285 zł miesięcznie. Podał również, że z powodu bezskuteczności umorzono prowadzone przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne.
Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2015 r. skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Z obecnie złożonego wniosku nie wynika, żeby sytuacja majątkowa skarżącego uległa poprawie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym natomiast przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, iż nie jest ona w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżący wykazał istnienie powyższych przesłanek.
Z jego oświadczeń wynika, że nie ma oszczędności, a jego dochody nie mogą zostać uznane za wystarczające do poczynienia z nich oszczędności czy też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Skarżącego nie stać zatem na poniesienie całości kosztów postepowania.
W tej sytuacji, uwzględniając, iż w sprawie zapadło orzeczenie kończące postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zaskarżenie którego obwarowane jest przymusem sporządzenia go przez zawodowego pełnomocnika (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.) należało uwzględnić wniosek skarżącego i ustanowić dla niego adwokata. Wniosek zaś o zwolnienie od kosztów sądowych uwzględniono jedynie w zakresie opłaty kancelaryjnej, ponieważ jest ona jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).