Uzasadnienie
Skarżący A.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. wydane w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] października 2014 r.
W sprawie wystąpił następujący ustalony przez organy stan faktyczny.
Naczelnik Urzędu Skarbowego przyjął do realizacji tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] października 2014r. wystawiony przez wierzyciela Burmistrza, w celu wyegzekwowania od A.K. zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Na podstawie ww. tytułu wykonawczego organ egzekucyjny w dniu [...] listopada 2014 r. wystosował zawiadomienie o zajęciu świadczenia Skarżącego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono zobowiązanemu w dniu 19 listopada 2014 r. ZUS pismem z [...] listopada 2014r. poinformował organ egzekucyjny o przyjęciu tytułu do realizacji.
Skarżący, pismem z [...] listopada 2014r., wniósł zarzuty, wskazując na przedawnienie obowiązku podatkowego za lata 2009-2011, brak doręczenia zobowiązanemu decyzji o wymiarze podatku od nieruchomości za lata wymienione w tytule, niewłaściwe określenie w tytule wykonawczym kwot należności pieniężnych, brak uprzedniego doręczenia upomnienia za okresy objęte tytułem wykonawczym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego, po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela, w dniu [...] sierpnia 2016 r., w którym odmówił uwzględnienia złożonych zarzutów.
Skarżący wniósł na to postanowienie zażalenie, w którym podtrzymał zarzuty podniesione w piśmie z [...] listopada 2014 r. dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego za lata 2009 – 2011 oraz brak doręczenia prawidłowo wystawionej decyzji o wymiarze podatku za lata wymienione w tytule. Nadto podniósł, że zarówno postepowanie administracyjne jak i postępowanie egzekucyjne obarczone są wadami formalnymi polegającymi na: braku prawidłowego wszczęcia z urzędu postepowania administracyjnego (nie uwzględniono w wydanych decyzjach drugiego współwłaściciela nieruchomości położonej w [...], działki [...] o pow. 0,0899 ha), pozbawieniu Skarżącego możliwości czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, braku ujawnienia w wydanych decyzjach i postanowieniach i tytułach drugiego współwłaściciela nieruchomości, odpowiedzialnego solidarnie za zobowiązanie podatkowe.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucono postanowieniu:
- - brak ustosunkowania się przez organ drugiej instancji do argumentów Skarżącego podniesionych w zażaleniu z [...] sierpnia 2016 r. (brak prawidłowego wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego, nieuwzględnienia drugiego współwłaściciela, pozbawienie prawa czynnego udziału w postępowaniu),
- - brak ustosunkowania się przez organ drugiej instancji do zarzutów podniesionych w zażaleniu z [...] sierpnia 2016 r. (wadliwe i sprzeczne z Kpa procedury wydania decyzji, postanowień i tytułów wykonawczych przez Burmistrza. Wskazując na powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą przez organ z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa.
W związku z tym wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd, że doszło do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też naruszenia przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.
z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a."), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.
Istota sporu rozpoznawanego przez Sąd dotyczy rozstrzygnięcia przez organy wniesionych przez skarżącego zarzutów, zawartych w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. które wpłynęło do organu 26 listopada 2014 r. (k. 23 akt adm.) Podniesiono w nich zarzuty: przedawnienia obowiązku podatkowego, brak doręczenia decyzji o wymiarze podatku za lata wymienione w tytule, niewłaściwe określenie w tytule kwot należności pieniężnych, brak uprzedniego doręczenia upomnienia. Skarżący jako podstawę prawną zarzutów wskazał art. 33 § 1 pkt 1,2,3,7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz.599), dalej: "u.p.e.a." Zarzuty te były przedmiotem oceny wierzyciela oraz organu egzekucyjnego i zostały w sposób prawidłowy rozpoznane.
W pierwsze kolejności należy przypomnieć, że w postanowieniu wierzyciela z dnia [...] listopada 2015 r., które stało się ostateczne, skarżącemu wyjaśniono, że nie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych za lata 2009 – 2011, ponieważ na podstawie art. 165 § 5 Ordynacji podatkowej decyzje ustalające zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości były ustalane corocznie i następnie doręczane w każdym roku zgodnie z art. 144, art. 148 oraz art. 150 Ordynacji podatkowej. W postanowieniu Burmistrza szczegółowo wskazano daty wydania i doręczenia Skarżącemu decyzji za poszczególne lata (k. 68 akt adm.). Podkreślono również, że w tytule wykonawczym PNF wymienione zostały decyzje, które jak wskazano wyżej zostały Skarżącemu skutecznie doręczone. Podkreślono, że kwoty wykazane w tytułach wykonawczych są zgodne z kwotami wynikającymi z decyzji ustalających wysokość podatku od nieruchomości za lata 2009 – 2011 (k. 68,67,66 akt adm.).
Wierzyciel wyjaśnił również, że upomnienia były wysyłane do zobowiązanego co najmniej raz w każdym roku. W postanowieniu wskazano szczegółowo nr upomnienia, jego datę, okres jakiego dotyczyło oraz datę doręczenia Skarżącemu (k. 66 akt adm.).
Organy prawidłowo wskazały, że w myśl art. 34 § 1 u.p.e.a w zakresie zarzutów wskazanych w art. 33 § 1 pkt 1,2,3 i 7 u.p.e.a., związane były stanowiskiem wierzyciela-Burmistrza zawartym w ostatecznym postanowieniu z [...] listopada 2015 r.
Jak trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę, związanie organu egzekucyjnego stanowiskiem wierzyciela w kwestii zasadności zarzutów zgłoszonych w postępowaniu oznacza, że przed organem egzekucyjnym nie bada się ponownie zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Podkreślić należy, że Skarżący podniósł w skardze, jako zarzut, jedynie brak ustosunkowania się przez organ drugiej instancji w zaskarżonym postanowieniu do argumentów wskazanych w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Zauważyć należy, że Skarżący w dniu 25 listopada 2014 r. podniósł wskazane już wyżej zarzuty naruszenia art. 33 § 1 pkt 1,2,3 i 7 u.p.e.a. i tym samym wyznaczył zakres postępowania w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego. Zarzuty te były przedmiotem oceny wierzyciela w obu instancjach. W odniesieniu do wszystkich podniesionych przez Skarżącego zarzutów stanowisko wierzyciela było dla organów egzekucyjnych wiążące z przyczyn wskazanych powyżej.
Wskazać również należy, że w zażaleniu na postanowienie organu egzekucyjnego Skarżący dodatkowo stwierdził, iż postępowania Burmistrza były obarczone wadami formalnym w postaci braku prawidłowego wszczęcia postępowania z powodu nieuwzględnienia współwłaściciela nieruchomości, braku ujawnienia w decyzjach, postanowieniach i tytułach wykonawczych drugiego współwłaściciela nieruchomości oraz pozbawienia Skarżącego i drugiego współwłaściciela możliwości czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Zarzuty te podniesione zostały dopiero na etapie zażalenia, a tym samym po upływie terminu do wniesienia zarzutów, o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.
Z tych też przyczyn oraz na podstawie art.151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.