Uzasadnienie
P.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2009 r.
Wyrokiem z 14 grudnia 2011 r. Sąd tę skargę oddalił. W ustawowym terminie 7 dni skarżący złożył wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Do powyższego pisma dołączył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. W uzasadnieniu podał, że jest osobą w podeszłym wieku i posiada
II grupę inwalidzką, w związku z czym dużą część swojego dochodu przeznacza na pokrycie kosztu zakupu leków Jedynym źródłem przychodu skarżącego jest renta w wysokości 1088,35 zł, z której prowadzona jest egzekucja. Po wszczęciu wobec niego postępowania podatkowego, od [...] kwietnia 2011 r. zawiesił działalność gospodarczą. Nie ma żadnych innych źródeł przychodów, ani nie posiada nieruchomości.
Zarządzeniem przewodniczącego z 18 stycznia 2012 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania swojego wniosku przez wskazanie, na czym ma polegać wnioskowane częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych, tj. jakich konkretnie kosztów ma dotyczyć - w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie skarżący poinformował, iż wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych dotyczy opłaty kancelaryjnej od odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim, jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Analizując uprzednio złożony przez skarżącego wniosek o przyznania prawa pomocy z 31 sierpnia 2011 r. w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, Sąd ocenił, że sytuacja finansowa skarżącego nie uległa poprawie.
Znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia i dokumenty wskazują, że skarżący i jego żona osiągają stałe dochody z renty i emerytury. Wysokość tych świadczeń nie jest jednak znaczna. Żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, która jednak - według zestawień księgowych - jest niedochodowa. Rachunki bankowe skarżącego miały saldo ujemne. Również działalność żony skarżącego nie przynosi dochodów, które pozwalałyby na poczynienie oszczędności.
W dacie wydania poprzedniego postanowienia o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych, ani skarżący ani jego żona nie posiadali znacznych oszczędności.
Oceniając wniosek skarżącego należy mieć również na względzie, że niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw ze skarg P.K. zawisłych przed tutejszym Sądem, co powoduje, że łączna wysokość kosztów związanych z uczestnictwem w tych sprawach jest znaczna.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.