Uzasadnienie
Skarżąca Spółka "H A. i E.H." spółka jawna poprzez swojego pełnomocnika wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] maja 2010 roku nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za 2005 r.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej Spółki zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie norm prawa procesowego oraz materialnego, a szczególnie:
- – art. 165 § 1, 2, 4 Ordynacji podatkowej, polegające na wydaniu decyzji w sprawie, w której postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte, co zdaniem pełnomocnika skarżącej Spółki powoduje skutek nieważności decyzji,
- – wydanie decyzji częściowo bez podstawy prawnej, gdyż przepis § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825) jest niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej,
- – naruszenie art. 180 i 181 w zw. z z art. 284a § 3 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie w sprawie za dowody dokumentów, które nie stanowią dowodów w postępowaniu podatkowym z mocy prawa i zostały pozyskane przez organ w sposób sprzeczny z prawem,
- – naruszenie innych przepisów procesowych, zwłaszcza: art. 120, art. 121 § 1, art. 124 w zw. z art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na zaniechaniu dochodzenia w sprawie ustalenia prawdy obiektywnej, tj. zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę, a także poprzez sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym,
- – naruszenie przepisów art. 285 § 1 i art. 285a Ordynacji podatkowej, polegające na pozbawieniu strony czynnego uczestnictwa w czynnościach kontrolnych,
- – naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 247 § 1 pkt 2 i pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez orzeczenie dwa razy w tej samej sprawie.
Pełnomocnik skarżącej Spółki wnosił w skardze o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Złożył również wniosek o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwane dalej P.p.s.a.) w dniu [...] lipca 2010 r. decyzji nr [...], uwzględniającej skargę w całości, uchylającej decyzje organów obu instancji oraz umarzającej postępowanie wobec skarżącej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
W myśl przepisu art.54 §3 P.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z przewidzianej w cyt. przepisie możliwości autokontroli zaskarżonego postanowienia i uwzględniając w całości skargę "H A. i E.H." spółki jawnej, uchylił je.
W tej sytuacji Sąd stwierdził, iż wskutek uwzględnienia skargi w całości postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a. postępowanie to umorzył.
Odnośnie zwrotu kosztów sądowych, orzeczonego w pkt 2 sentencji, należy wskazać, że umorzenie - jako bezprzedmiotowego - postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej. wynikało z uznania, że wydanie przez wyżej wymieniony organ w dniu [...] lipca 2010r. decyzji, a więc po wniesieniu skargi na jego decyzję, decyzji kończącej postępowanie - jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U, Nr 163 poz. 1349 ze zm.), zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3461 złotych, tj. zwrot poniesionych przez nią kosztów z tytułu wpisu od skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego.