Uzasadnienie
Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na indywidualną interpretację Ministra Rozwoju i Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2016 r. nr [...] z przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. stawili się pełnomocnik skarżącej Gminy oraz pełnomocnik Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, którzy złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania w związku ze skierowaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie o sygn. akt I FSK 972/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W tym miejscu wskazać należy, że postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 - Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. Nr C 326 s. 1 i nast.) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne:
- 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s.
- 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;
- 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?.
W ocenie Sądu wniosek zgłoszony w niniejszej sprawie przez obie strony należało uwzględnić. Zauważyć trzeba, że art. 126 P.p.s.a. zawiera fakultatywne wyrażenie, że "sąd może zawiesić postępowanie", które oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2465/14). Nadto wskazać należy, że w sprawie zawisłej przez tut. Sądem przedmiotem zaskarżenia jest interpretacja indywidualna Ministra Rozwoju i Finansów wydana w przedmiocie podatku od towarów i usług, która w zakresie, w jakim nie uznała stanowiska skarżącej Gminy za prawidłowe, została zaskarżona. W petitum skargi skarżąca Gmina zakwestionowała stanowisko Ministra Rozwoju i Finansów w zakresie prawa do stosowania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) i odliczenia odpowiedniej części podatku w związku z odpłatnym udostępnieniem budynku Centrum [...] na podstawie umowy dzierżawy.
Zatem istniejący związek przedmiotu sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim z treścią pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 grudnia 2016 r. sygn. akt I FSK 972/15 pozwala stwierdzić, że wniosek stron postępowania nie zmierzał do obejścia prawa bądź niezasadnego przedłużenia postępowania
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.