Uzasadnienie
Skarżący R.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r.
Pismem z [...] lutego 2010 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 2 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy postanowił zwolnić skarżącego od wpisu od skargi oraz ustanowić dla niego radcę prawnego z urzędu. Na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny E.G..
Na rozprawie 9 czerwca 2010 r. Sąd wydał wyrok oddalający skargę. Jednocześnie przyznano radcy prawnemu E.G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 309,80 zł. Następnie pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia wyroku. Po jego otrzymaniu pismem z [...] lipca 2010 r. złożyła opinię w przedmiocie odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną w dniu 5 sierpnia 2010r. złożył nowo ustanowiony z wyboru pełnomocnik – adwokat R.S.. Wyrokiem z 24 kwietnia 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Pismem z [...] kwietnia 2012r. radca prawny E.G. zwróciła się o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu R.G. w związku ze sporządzeniem opinii w zakresie niecelowości wywodzenia skargi kasacyjnej. Nie złożyła oświadczenia, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stosownie do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sąd podziela pogląd, zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt II GZ 171/12, iż z treści wskazanych wyżej przepisów wynika, "że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia".
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej postanowieniu zauważył, że brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48 P.p.s.a. Zatem oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutek w postaci utraty prawa do wynagrodzenia.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik podejmował czynności w postępowaniu drugoinstancyjnym, tj. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie i doręczył ją skarżącej. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawierał jednak oświadczenia, o którym mowa w § 16 cytowanego wyżej rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.