Uzasadnienie
l SA/Go 768/07
Skarżący P.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] kwietnia 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.
Dyrektor Izby Skarbowej działając jako organ l, odmawiając stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji ostatecznej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał m, in. art. 248 § 3 i art. 247 § 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r- nr 8, póz. 60 ze zm.). Uzasadniając swoje stanowisko organ l instancji podkreślił miedzy innymi, że podniesiony przez Skarżącego zarzut naruszenia zasad postępowania: dwuinstancyjności, bezstronnego rozpoznania sprawy oraz instancyjnej kontroli organu nadrzędnego z uwagi na uregulowanie wynikające z art. 248 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej odnosi się do postępowania odwoławczego i nie dotyczy niniejszej sprawy. Organ stwierdził nadto, iż zgodnie z art. 221 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej jest organem właściwym w sprawie z odwołania od decyzji wydanej przez ten organ. Nie narusza to zasady dwuinstancyjności, a wynika z art. § 1 pkt 2 lit. c Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organem podatkowym stosownie do swojej właściwości jest Dyrektor Izby Skarbowej jako organ odwoławczy od decyzji wydanej przez ten organ w pierwszej instancji. Tak więc wniesienie zwyczajnego środka prawnego, powoduje w ocenie organu, ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten organ, który już raz orzekał w danej sprawie.
Działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej podatkowy organ odwoławczy decyzją z [...] kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy swoją decyzję. W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację zawartą w decyzji pierwszoinstancyjnej wskazując, że na podstawie art. 221 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej jest organem właściwym w sprawie odwołania od decyzji wydanej przez ten organ.
Zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności podniesiony został we wniesionej do Sądu skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać należy, że problem zawarty w skardze, oprócz innych zarzutów, przedstawia się następująco. W rezultacie zastosowania środków prawnych przewidzianych w Ordynacji podatkowe Skarżący uzyskał od Dyrektora Izby Skarbowej, wydaną wskutek odwołania, ostateczną decyzję w sprawie merytorycznej, następnie ten sam organ, działając jako organ l instancji, odmówił stwierdzenia nieważności swojej merytorycznej decyzji i w końcu Dyrektor Izby Skarbowej po raz trzeci orzekł w sprawie, tym razem ponownie jako organ odwoławczy, utrzymując w mocy swe poprzednie rozstrzygnięcie, wydane przez ten organ, jako organ l instancji. W ten sposób Skarżącemu nie udało się doprowadzić do rozpatrzenia sprawy przy pomocy, gwarantowanego art, 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, środka zaskarżenia o charakterze dewolutywnym.
Podkreślić również należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 24 września 2007 r. sygn. akt l SA/GL 596/07 działając na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. nr 102, póz. 643 ze zm.) postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art.221 Ordynacji podatkowej jest zgodny z art. 78 oraz 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (sygn. akt Trybunału Konstytucyjnego P 53/07).
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P,p,s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sadowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd może zatem zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Warunkiem skorzystania z tej podstawy, która ma związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego (ogólnego lub podatkowego), sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte, co ma miejsce w niniejszej sprawie.
Również względy ekonomi procesowej, a także względy sprawiedliwości, przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunat Konstytucyjny Kwestii zgodności z Konstytucją lub aktem wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. Takie postępowanie Sadu zapewnia jednolitość orzecznictwa.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd zachodzi sytuacja, w której rozpoznanie sprawy jest uzależnione od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt P 53/07 z uwagi na zbliżony stan prawny spraw.
Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd postanowił zawiesić postępowanie.