Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwolnił skarżącą spółkę od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości przekraczającej 200 zł, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 9 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego).
Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału I z 17 czerwca 2010 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 7 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego).
Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 18 maja 2010 r.
Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2010 r. z uwagi na wpływ zażalenia z 15 czerwca 2010 r. uchylił w całości zarządzenie z 17 czerwca 2010 r.
Skarżąca pismem z [...] lipca 2010 r., odpowiadając na wezwanie z 17 czerwca 2010 r. wniosła "o zwolnienie z opłaty sądowej od zażalenia z powodu ciężkiej sytuacji finansowo-ekonomicznej spółki."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej spółki w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od zażalenia dotyczącego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, należało oddalić.
Podkreślić należy, że stosownie do art. 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2010 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., od sprzeciwu i zażaleń, o których mowa w art. 259 i 260 P.p.s.a. nie pobiera się opłat sądowych.
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jest bezpłatne, dotyczy to również środków zaskarżania wnoszonych od zarządzeń lub postanowień wydanych w tym postępowaniu.
Skarżąca błędnie zinterpretowała zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2010 r. jako wezwanie do uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia. Zauważyć należy, że zarządzenie to zostało uchylone zarządzeniem z 23 czerwca 2010 r.
Zażalenie skarżącej zostało rozpoznane natomiast przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 13 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 355/10 oddalił je.
Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 261 P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.