Uzasadnienie
Skarżący M.K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011 nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007 – 2008 wraz z odsetkami za zwłokę r.
W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając go wskazał, że jest osobą bezdomną i niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Ponadto skarżący wskazał, że przyczyną nie wniesienia skargi w terminie był zły stan jego zdrowia. Wyjaśnił, że na skutek wypadku w pracy doznał znacznego uszczerbku na zdrowiu. Stwierdzono u niego padaczkę pourazową, cerebrastenię pourazową. W wyniku doznanych obrażeń skarżący cierpi na częste utraty świadomości oraz silne bóle głowy, co uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. W ocenie skarżącego wyżej wymienione dolegliwości bezpośrednio przyczyniły się do niedotrzymania przez niego terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270, zwana dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin, przy czym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (86 § 1 P.p.s.a.)
Jednakże dla wykazania swoich racji, strona skarżąca winna zgodnie z przesłanką określoną w art. 87 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi.
Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie była w stanie przewidzieć, ani nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, przy czym nawet lekkie niedbalstwo wskazuje na istnienie winy. Ponadto, przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu złożonego wniosku nie mogły odnieść pożądanego skutku. Skarżący argumentował bowiem niedotrzymanie terminu okolicznością, iż jego zły stan zdrowia przyczynił się do niezłożenia skargi w terminie. Skarżący wskazał, że silne bóle głowy i częste utraty świadomości uniemożliwiają mu normalne funkcjonowanie, co zaskutkowało niezłożeniem skargi w terminie.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 marca 2004 r. sygn. akt FZ 13/04, w którym to NSA stwierdził, iż "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy. (...)".
W ocenie Sądu powołana w uzasadnieniu wniosku okoliczność, iż zły stan zdrowia (m.in. bóle głowy, utraty świadomości) przyczynił się do niezłożenia przez skarżącego skargi w terminie, nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Skarżący wskazał na okoliczności o charakterze ogólnym, jakimi są choroby oraz dolegliwości bólowe. Nie wskazał natomiast na żadne okoliczności o charakterze szczególnym, które uniemożliwiły mu dokonania czynności w terminie, np. pobyt w szpitalu, zakładzie leczniczym itp. Biorąc pod uwagę, iż zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, okoliczności o charakterze szczególnym, które miałyby świadczyć o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi, musiałyby występować przez cały bieg terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał na wystąpienie takich okoliczności.
Zatem w ocenie Sądu powoływane przez skarżącego okoliczności są przejawem niedostatecznej staranności w jego działaniu i prowadzeniu własnych spraw.
Podsumowując należy stwierdzić, ze skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Według Sądu powołane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu są ewidentnym przejawem nie dołożenia wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw i świadczą o zaniedbaniu w tej konkretnej sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.