Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2007r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2007r. Organ I instancji ustalił B.J. wysokość łącznego zobowiązania za 2007r. w kwocie 18.794 zł. w tym: podatek rolny w wysokości 11.572 zł, podatek leśny – 379 zł, podatek od nieruchomości w wysokości 6.843 zł. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożone zostało w części tj. w zakresie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości w kwocie 6,790 zł od dróg wewnętrznych znajdujących się na terenie będącym własnością B.J.. Zdaniem odwołującej drogi nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż obowiązek ten nie wynika z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazało, że B.J. jest właścicielem m.in. nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów symbolem dr (drogi) o łącznej powierzchni 6.7900 ha.
Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2007r. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych wprost odsyła do definicji pojęcia pasów drogowych dróg publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych. Organ wskazał, że drogi będące własnością B.J. nie spełniają definicji dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych, a w konsekwencji nie są wyłączone spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości na mocy przepisu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
W skardze na przedmiotową decyzję pełnomocnik zarzucił decyzji iż została wydana z naruszeniem przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez opodatkowanie podatkiem od nieruchomości wewnętrznych dróg rolniczych, które zwolnione są z opodatkowania. Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że drogi wewnętrzne określone w art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, sklasyfikowane i stosownie oznaczone w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości. Na poparcie tego twierdzenia przywołane zostało uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 16 stycznia 2007r. sygn. akt I SA/Ol 582/06.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga okazała się niezasadna. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisu art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
W niniejszej sprawie spornym jest czy drogi których właścicielem jest skarżąca podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, czy też są one ustawowo zwolnione spod opodatkowania w/w podatkiem. Bezsporne są natomiast ustalenia faktyczne w sprawie tj. kto jest właścicielem gruntu, wielkość nieruchomości jak też charakter nieruchomości.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu na 1 stycznia 2007r. (dalej ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
- 1) grunty;
- 2) budynki lub ich części;
- 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 4 w/w ustawy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż eksploatacja autostrad płatnych.
Z wypisu z ewidencji gruntów wynika, iż skarżąca jest właścicielką m.in. nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów symbolem "dr" (oznaczającym drogi), położonych w gminie o łącznej powierzchni 6,7900 ha. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w wyniku zmian wprowadzonych do ustawy i obowiązujących od 1 stycznia 2007r. w przepisie art. 2 ust. 3 pkt 4 dotyczącym zwolnienia z opodatkowania, odniosła się wprost do definicji pojęcia pasów drogowych dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych. W rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych – pas drogowy to wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą.
Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w ustawie lub innych przepisach szczególnych. Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie:
- 1) drogi krajowe;
- 2) drogi wojewódzkie;
- 3) drogi powiatowe;
- 4) drogi gminne.
Drogi krajowe stanowią własność Skarbu Państwa. Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy (art. 2a ustawy). Drogi niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców, place przed dworcami kolejowymi, autobusowymi i portami oraz pętle autobusowe, są drogami wewnętrznymi (art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości Sądu, że grunty oznaczone w wypisie z ewidencji gruntów symbolem "dr" które stanowią własność skarżącej - nie spełniają wymogów, aby uznać je za "grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych". Grunty te jako drogi dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych stanowią drogi wewnętrzne. W konsekwencji powyższego nie ma podstawy do wyłączenia tych gruntów spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie przewiduje zwolnienia spod opodatkowania gruntów stanowiących wewnętrzne drogi rolnicze. Zwolnienia takiego nie przewiduje również ustawa z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 136 poz 969 ze zm.).
Odnosząc się natomiast do poglądu wyrażonego w treści orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 16 stycznia 2007r. sygn. akt I SA/Ol 582/06 wskazywanego przez stronę skarżącą, zgodnie z którym drogi wewnętrzne określone w art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, sklasyfikowane i stosownie oznaczone w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalny są zwolnione z opodatkowania podatkiem od nieruchomości – Sąd pogląd powyższy podziela jednakże w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2006r.
Z uwagi na zmianę brzmienia przywołanego przepisu wprowadzoną przez art. 1 pkt 3 lit. b) tiret trzecie ustawy z dnia 7 grudnia 2006r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. Nr 249 poz. 1828) poglądu tego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego od 1 stycznia 2007r. – nie można przyjąć. Wskazaną zmianą zawężono wyłączenie spod opodatkowania gruntów zajętych pod "pasy drogowe wraz z drogami..." do "pasów drogowych dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych...". Oznacza to, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007r. brak jest podstaw do uznania, że grunty zajęte pod pas drogowy innych dróg niż publiczne – podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości. Tym samym w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji, a tym samym zaskarżona decyzja nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa – na co wskazuje strona skarżąca.
W ocenie Sądu, organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów postępowania jak też decyzja ta nie narusza przepisów prawa materialnego i z tego względu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.
|Asesor WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |
|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Jacek Jaśkiewicz |Dariusz Skupień |