Uzasadnienie
Skarżący K.B. pismem z dnia 3 października 2008 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, skargę na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, którą otrzymał 23 września 2008 r. odmawiające połączenia dwóch prowadzonych postępowań w jedno postępowanie.
Postanowienie to nie zawierało pouczenia o prawie do złożenia na nie zażalenia.
Skarżący pomimo braku pouczenia wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej zażalenie.
Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z [...] października 2008 r. poinformował skarżącego o przekazaniu na podstawie art. 170 § 1 ordynacji podatkowej wniesionego przez niego [...] września 2008 r. pisma, nazwanego zażaleniem.
W uzasadnieniu skargi, strona podniosła, że wydanie postanowienia przez Urząd Kontroli Skarbowej według jego oceny nastąpiło z rażącymi naruszeniami prawa. Natomiast nie zajęcie stanowiska i tym samym nie przesądzenie co do istoty jego zażalenia przez Izbę Skarbową, nie uczyniło zadość Kodeksowi Postępowania Administracyjnego oraz Ordynacji Podatkowej.
W udzielonej pismem z [...] października 2008 r. odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późń. zm.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu.
Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych - regulowanych art. 3 § 2 i §3 oraz art. 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej do sądu administracyjnego skargi było postanowienie.
Kontroli sądu administracyjnego podlegają postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie (art. 3 §2 pkt. 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W rozpoznawanej sprawie, zaskarżone postanowienie nie było wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Nie ma więc zastosowania regulacja art. 3 § 2 pkt. 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy zatem rozstrzygnąć czy postanowienie z dnia [...] września 2008 r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej jest postanowieniem na które służy zażalenie, kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, czyli wymienionym w art. 3 § 2 pkt. 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Do wydanego postanowienia zastosowanie ma regulacja art. 216 § 2 ordynacji podatkowej, zgodnie z którą postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.
Postanowienia rozstrzygają zagadnienia, które wynikły w okresie od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do momentu jego zakończenia, tj. do dnia wydania decyzji w danej instancji. Do takich postanowień rozstrzygających poszczególne kwestie proceduralne należy postanowienie wydawane w sprawie połączenia postępowań (tak też B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski Ordynacja podatkowa - komentarz tom II str. 447, Wyd. TNOIK, Toruń 2007 r.).
Postanowienie odmawiające połączenia postępowań nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, albowiem pomimo jego wydania ono dalej się toczy.
Nie rozstrzyga ono także sprawy co do istoty, gdyż to nastąpi w momencie wydania decyzji, ponadto ustawodawca nie przewidział w przypadku takiego procesowego postanowienia możliwości wniesienia zażalenia - art. 236 § 1 ordynacji podatkowej.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej prawidłowo pouczył stronę o braku możliwości wniesienia zażalenia, jak również i regulacji art. 237 ordynacji podatkowej.
Mając na uwadze, że wniesiona skarga nie dotyczy postanowień wskazanych w art. 3 §2 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 tej ustawy skargę należało odrzucić.