Uzasadnienie
W sprawie skarżąca po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznający wniosek referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 22 października 2007 r., odmówił przyznania prawa pomocy.
Skarżąca w ustawowym terminie wniosła sprzeciw.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153 poz.1270 z późn. zm) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 cytowanej ustawy, stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
We wniesionym sprzeciwie strona wskazała, że jedynym źródłem utrzymania jest prowadzona działalność gospodarcza przynosząca miesięczne dochody na poziomie 965,54 zł, natomiast konieczność uiszczenia wpisu sądowego w łącznej kwocie 1000 zł pozbawiłaby skarżącą miesięcznych dochodów, co winno być równoznaczne ze stwierdzeniem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
Z takim stwierdzeniem strony nie można się zgodzić otóż środki pozyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej są tylko jednym ze źródeł uzyskiwania środków na utrzymanie skarżącej i jej rodziny, strona zapewniała, że posiada jeszcze inne źródło w postaci oszczędności na znaczną kwotę 40.000 zł (poz. 7.2.1 złożonego wniosku, k.20 akt). Nie ma więc żadnych przeszkód aby strona z tego źródła pokryła wpis wynoszący w tej sprawie 500 zł. Przyznanie stronie posiadającej takie oszczędności, które w sposób oczywisty jako wchodzące w skład majątku mają znaczenie przy ocenie możliwości finansowych i majątkowych, w rozumieniu art. 246 § 1 pkt. 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, byłoby sprzeczne z tą regulacją.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.