Uzasadnienie
TF S.A. (zw. dalej skarżąca Spółka, Strona) złożyło skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (zw. dalej Dyrektor IS) z dnia [...] grudnia 2010 roku nr [...] utrzymujące w mocy wcześniejsze postanowienie z dnia [...] października 2010 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia.
Na rozprawie w dniu 25 maja 2011 r., prezes zarządu skarżącej Spółki M.I. do protokołu oświadczył, że cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję cofnięcia skargi reguluje przepis art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zw. dalej P.p.s.a., zgodnie z którym, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do powołanego przepisu czynność procesowa cofnięcia skargi jest prawem strony skarżącej i oparta jest na zasadzie rozporządzalności, zaś sąd co do zasady jest związany cofnięciem skargi; odmowa uwzględnienia żądania strony może mieć miejsce dopiero w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 P.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie powoduje utrzymania w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności.
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.