Uzasadnienie
Wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocniczka skarżącego piśmie przewodnim do wniosku sprecyzowała jednak, że skarżący domaga się jedynie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jak również ze złożonych dodatkowych dokumentów i oświadczeń wynika, że skarżący nie ma majątku, w tym: oszczędności. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Łączne miesięczne dochody małżonków wynoszą ok. 2.100 zł netto.
Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r. skarżącego zwolniono od wpisu od skargi w części przekraczającej 100 zł, przy ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego tożsamej z wynikającą z obecnie rozpoznawanego wniosku z argumentacją, iż dokumenty przedstawione przez skarżącego zaświadczają że skarżący i jego żona - obok podstawowych wydatków - finansują również usługi niezwiązane z koniecznym utrzymaniem.
Obecny wniosek nie był jednak uzasadniony.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Wynika z powyższego, że rozważenie przyznania prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości kosztów sądowych których dotyczy wniosek z sytuacją majątkową wnioskodawcy.
Wniosek skarżącego obejmował żądanie zwolnienia jedynie z opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem wynoszący 100 zł. Wniosek swój skarżący uzasadniał obowiązkiem poniesienia takiej samej opłaty jednocześnie w sześciu sprawach, brakiem majątku oraz niskimi dochodami.
Argumenty te nie przesądzają jednak o zasadności wniosku. Suma obciążająca skarżącego z tytułu opłat kancelaryjnych we wszystkich sprawach z jego skarg wynosi 600 zł. Skarżący i jego żona tymczasem uzyskują wprawdzie niewysokie, lecz stałe dochody, a nadto - jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia z 5 kwietnia 2013 r. - ponoszą wydatki na cele niezwiązane z koniecznym utrzymaniem (203 zł abonamentu za korzystanie z telewizji cyfrowej - k. 53). Z pisma pełnomocniczki skarżącego wynika natomiast, że aktualne pozostają dokumenty obrazujące sytuację majątkową skarżącego złożone w związku z poprzednim wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji tak samo aktualny pozostaje sformułowany w oparciu o ich treść wniosek, iż poniesienie przez skarżącego sumy 600 zł z tytułu opłat sądowych nie przekracza jego możliwości finansowych.
Z powyższych względów postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).