Uzasadnienie
S.K., wniósł do tut. Sądu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że wykonanie postanowienia poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji naraża go na niepowetowaną szkodę, objawiającą się sprzedażą jego nieruchomości w oparciu o wadliwy operat szacunkowy, a w konsekwencji po zaniżonej cenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy również wskazać, że wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2021 r., sygn. akt III FZ 448/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] listopada 2022 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania. Nie określa ono bowiem obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje więc obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności, a w związku z tym, niemożliwe jest orzekanie o wstrzymaniu lub odmowie jego wstrzymania.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.