Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skarżący W.Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 20 października 2008 r. otrzymał pełnomocnictwo do wskazanych w skardze spraw. W dniu [...] października 2008 r. udał się do Urzędu Kontroli Skarbowej w celu przejrzenia akt, jednak odmówiono mu dostępu do akt, uzasadniając to tym, że pełnomocnictwo nie zostało opłacone i w związku z tym nie może być skuteczne.
Skarżący w dniu [...] października 2008 r. złożył w Izbie Skarbowej zażalenie na postanowienie Urzędu Kontroli Skarbowej.
Dyrektor Izby Skarbowej pismem z [...] października 2008 r. poinformował skarżącego o przekazaniu jego pisma zgodnie z właściwością Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej.
W ocenie skarżącego wniesienie skargi do sądu było niezbędne, ponieważ wydanie przez Urząd kontroli Skarbowej postanowienia nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast brak stanowiska Izby Skarbowej (na wniesione zażalenie) nie uczyniło zadość przepisom zarówno Kodeksu Postępowania Administracyjnego jak i Ordynacji podatkowej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 grudnia 2008 r. skarżący został wezwany w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braków formalnych skargi przez:
- a) precyzyjne oznaczenie organu, którego działalność lub bezczynności skarga dotyczy;
- b) wskazanie konkretnego numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej decyzji;
- c) określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2008 r. (data stempla pocztowego).
W odpowiedzi skarżący pismem z [...] stycznia 2009 r. wskazał okoliczności podniesione już w skardze podkreślając, że pracownicy Urzędu Kontroli Skarbowej, ustnie, bez wydania postanowienia stwierdzili, że jego pełnomocnictwo nie posiada wniesionej opłaty i jest nieskuteczne, nie dopuszczając go tym samym do udziału w postępowaniu. Na to, ustne postanowienie, złożył skarżący skargę do Izby Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a,sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 2 P.p.s.a.), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy - P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują ich sądową kontrolę.
Z treści skargi, jak i pisma skarżącego z [...] stycznia 2009 r. wynika, że skarga dotyczy ustnej odmowy dopuszczenia skarżącego do przejrzenia akt postępowania, przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga na odmowę (ustną) dopuszczenia skarżącego, jako pełnomocnika, do przeglądania akt nie mieści się w kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o której stanowi powołany powyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. Zaskarżone zdarzenie nie jest bowiem aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a.. W szczególności nie są aktami lub czynnościami w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 wymienionej ustawy. Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 charakteryzują się tym, że mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych.
Ponadto, muszą mieć charakter publicznoprawny i dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 1996 roku, I SA 1326/96, niepubl.).
Podkreślić należy, że zażalenie skarżącego, wniesione w tym względzie do Dyrektora Izby Skarbowej, jest nadal przedmiotem rozpoznania przez właściwe w sprawie organy.
Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżona czynność nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. w związku z czym skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.