Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, skarżąca wystąpiła z wnioskiem ustanowienie adwokata i radcy prawnego. Z pism procesowych skarżącej oraz odpowiedzi na skargę kasacyjną wynika, że żądanie wniosku uzasadnia potrzebą uzyskania profesjonalnej reprezentacji procesowej w związku z zaskarżeniem wyroku WSA przez organ podatkowy.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej wynika, że posiada mieszkanie oraz dom mieszkalny, które jednak zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Mieszka wraz z czteroletnim synem. Utrzymuje się natomiast z prowadzenia działalności gospodarczej, z której dochód brutto określiła na 950 zł.
Wcześniej w tej samej sprawie częściowo uwzględniono wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, poprzez zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 250 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) osobie fizycznej przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym w razie wykazania, iż poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić na uszczerbek ją i jej rodzinę.
Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie ma ona możliwości opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika. Brak jest bowiem podstaw do kwestionowania jej oświadczenia o wysokości dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji również o braku istotnych oszczędności. Wiedza wynikająca z doświadczenia życiowego wskazuje zarazem, iż korzystanie z usług radcy prawnego czy tez adwokata jest kosztowne. Zważywszy zatem na sytuację majątkową skarżącej, należało uwzględnić jej wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Zagwarantuje to skarżącej należytą reprezentację procesową w postępowaniu odwoławczym zapewniając tym samym pełną realizację jej prawa do sądu.
Trzeba jednak zauważyć, że w myśl art. 244 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niemożliwe jest jednoczesne ustanowienie zarówno radcy prawnego jak i adwokata. Dlatego właśnie orzeczono jak w sentencji postanowienia.