Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 4 marca 2009 r., I SA/Go 976/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim

Rozpoznanie

w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowego "P" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia WSA Jacek Niedzielski przewodniczący

Uzasadnienie

Skarżąca spółka wniosła skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Celnej. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że należność objęta zaskarżoną decyzją jest duża i nie jest jedyną należnością z tytułu podatku akcyzowego, decyzja za 2005 r. z tytułu tego podatku opiewa na kwotę 838.731,00 zł.

Podkreślono, że egzekucja tak dużych należności spowoduje zagrożenie skarżącej upadłością i zwolnieniem z pracy ośmiu zatrudnionych pracowników. Nadto skarżąca uważa, iż podniesione w skardze okoliczności przemawiają za wysokim prawdopodobieństwem wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, a w następstwie może spowodować wymierne roszczenia odszkodowawcze względem Skarbu Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z wskazanych ustawowych przesłanek.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi przybierać charakteru materialnego. Przyjmuje się w literaturze i orzecznictwie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Przesłanka ta nie ma zastosowania zatem do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącemu wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych dla niego konsekwencji.

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).

Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, aby zaistniała któraś ze wskazanych przesłanek. Skarżąca nie uzasadniła wniosku. Samo, bardzo ogólne stwierdzenie, że egzekucja "tak dużych należności spowoduje, iż Skarżąca zagrożona jest upadłością i zwolnieniem z pracy zatrudnionych 8 osób", nie spełnia kryterium należytego uzasadnienia wniosku. Skarżąca nie wskazała bowiem konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.